3 x Penguin Little Black Classics | Dickens, Melville og Gaskell

#37 The Great Winglebury Duel er to historier frå Charles Dickens debutbok Sketches by Boz. Den kjente britiske forfatteren er velkjent for sine romaner, og disse historiene er intet unntak frå regelen. Det er dickensian og snodig, med gode karakterer og passer godt inn i opptakten til Victober. Boka er dessverre eitt år før dronning Victorias regjeringstid starta, men for ein opptakt. Nå gler eg meg til å lese heile Sketches by Boz.

#38 The Maldive Shark er sjøhistorier og dikt inspirert av Herman Melvilles reiser i verda på ein kvalbåt. Den amerikanske forfatteren er mest kjent for romanen Moby Dick og eg finner stadige spor i denne vesle boka av den store amerikanske romanen.

#39 The Old Nurse's Story er to viktorianske gotiske fortellinger frå Elizabeth Gaskell. Første gong The Old Nurse's Story stod på trykk var i ein juleutgåve av Charles Dickensavis, Household Words, i 1852. Den andre historien, Curious, if True, stod på trykk i ei anna avis i 1860. Begge historiene er perfekt til haustmørket og Victober, og med Gaskells meir kjente romaner friskt i minnet er det mykje eg kjenner igjen.

XOXO

| Forfattere: Charles Dickens, Herman Melville og Elizabeth Gaskell | Utgitt: 1836, 1888, 1852, 1860 | Format: Hefta, ca 50 sider | Forlag: Penguin Classics |

"Nicholas Nickleby" av Charles Dickens

Charles Dickens (1812-1870) burde vera eit kjent namn for dei fleste, med mindre du har vore under ein stein dei siste 200 åra. Brite, forfattar, satiriker og avismann, med minimal skolegang. Fleire av hans romanar skrevet i Victoria-tiden står som store verk den dag i dag. Charles Dickens er ein av mine personlege favoritter.

Nicholas Nickleby er den tredje romanen frå Charles Dickens, og den andre så langt som har eit namn i tittelen. For den erfarne Dickens-lesar vil det umiddelbart bety at tittelen er hovudpersonen, og det er jo tilfellet i denne og. Eg har lest Nicholas Nickleby ein gong før, og var litt spent på om fire år kunne bety noko for min interesse i historien. Dengang ei.

Nicholas Nickleby handler om Nicholas som blir pengelens etter farens død, og tar med seg si mor og si yngre søster frå landet og til London for å søke lykken hjå farens bror, Ralph Nickleby. Det møtet blir ufruktbart då onkelen er ein tyrann av ein forretningsmann og har ingen intensjon om å hjelpe si svigerinne med pengesorger. Nicholas blir då nødt til å skape sin eigen veg i verda, og begynner som lærar ved Dotheby's Hall. Det er ein skule for smågutter, og Nicholas møter her rektoren som er nok ein tyrann, og foreldreløse Smike. Etter ein konfrontasjon rømmer Nicholas og Smike frå Dotheby's Hall, og i løpet av romanen treffer dei to fleire snodige karakterer. Historien til Ralph Nickleby kjem og fram i lyset og det viser seg at det er ein forbindelse mellom Ralph og Smike som førstnemnte helst vil ha i skyggene.

Nicholas Nickleby har det rette Dickenske preget med snodige karakterer, gode skildringer og oppreisning til slutt, men dessverre er romanen så lite engasjerende for min del at lydboka blir bakgrunnsmusikk istadenfor at eg faktisk følger med. Men dette er bare mi meining, du kan jo syns boka er heilt fabelaktig.

XOXO

| Forfatter: Charles Dickens | Utgitt: 1839 | Min utgåve: 2003 | Format: Heftet, 817 sider | Forlag: Penguin | 

"Oliver Twist" av Charles Dickens

Charles Dickens (1812-1870) burde vera eit kjent namn for dei fleste, med mindre du har vore under ein stein dei siste 200 åra. Brite, forfattar, satiriker og avismann, med minimal skolegang. Fleire av hans romanar skrevet i Victoria-tiden står som store verk den dag i dag. Charles Dickens er ein av mine personlege favoritter.

Oliver Twist er Dickens' andre roman og ein god del kortere enn The Pickwick Papers. Den handler om den nemnte unge mannen som vokser opp på barneheim, og med den velkjente setninga: "Please, Sir, could I have some more?" Eg har lenge trudd det var Oliver sjølv som gikk fram til bestyreren og ba om meir mat, men det var det ikkje. Oliver Twist rømmer frå barneheimen og blir tatt inn av Fagin og hans gjeng med gatebarn. Her blir han betre kjent med The Artful Dodger, Bill Sikes, Nancy og sjølvsagt dei andre gutane i gjengen. Han blir raskt ein favoritt då han med sin vesle kropp og kvikke hode kan lure og stjele frå sjølv den mest ihuga forretningsmann. Livet går sin vante gang blant Oliver og gjengen, og slik som i dei aller fleste Dickens-romaner så får dei gode lykke til slutt, og dei onde sin straff.

Eg har lest Oliver Twist for mange år sidan, og såg ein film som barn som eg er redd ødela mykje av mitt inntrykk av romanen. Eg syns heile historien om Oliver er trist, handlinga er rotete, og sjølv om det er ein del dickenske faktorer så veier det ikkje opp. Karakterene er intrikate som i alle Dickens-romaner, og stemninga er til å ta og føle på. Likevel kan eg med handa på hjartet si at eg liker ikkje Oliver Twist av mange årsaker, men mest på bakgrunn av at eg liker ikkje bøker der vaksne er ugreie med ungar (eg har blant anna kun lest ei Lemony Snicket-bok).

XOXO

| Forfatter: Charles Dickens | Utgitt: 1838 | Min utgåve: 2009 | Format: Innbundet, 553 sider | Forlag: Penguin | 

"Pictures from Italy" av Charles Dickens

Charles Dickens (1812-1870) burde vera eit kjent namn for dei fleste, med mindre du har vore under ein stein dei siste 200 åra. Brite, forfattar, satiriker og avismann, med minimal skolegang. Fleire av hans romanar skrevet i Victoria-tiden står som store verk den dag i dag. Charles Dickens er ein av mine personlege favoritter.

I 1844 tok Charles Dickens ein pause frå romanskriving og reiste til Italia med familien. Dei reiste rundt i Italia i eitt år, og resultatet vart reiseskildringa Pictures from Italy. I boka får du dei mest kjente turistattraksjonene presentert: Peterskyrkja i Roma, Napoli med vulkanen Vesuv i bakgrunnen, dei magiske bygningane og kanalane i Venezia for å nemne nokon. Charles Dickens er ein historieforteljar så til og med i ei reiseskildring får du Dickens' observasjonar av ein nasjon med store kontraster. Store, luksuriøse bygningar, fattigdom, eldgamle monumenter og kvardagsliv er temaer Dickens er innom.

Eg høyrte den på lydbok i forbindelse med utfordringa Back to the Classics 2022 i kategorien Non-fiction Classic. Den er godt skrevet, til tider morsom og interessant, og godt lest inn, men 14 dagar etter eg har høyrt ferdig husker eg fint lite. Eg har lest lite reiseskildringer, og liker best bilete eller oppleve det sjølv. Og ei reiseskildring frå 1846 er muligens litt utdatert i 2022. I alle fall for meg. Men nå er den lest og kryssa av i min tankegang og Dickens-lesing.

XOXO

| Forfatter: Charles Dickens | Utgitt: 1846 | Min utgåve: 1998 | Format: Heftet, 220 sider | Forlag: Penguin |

"The Pickwick Papers" av Charles Dickens

Charles Dickens (1812-1870) burde vera eit kjent namn for dei fleste, med mindre du har vore under ein stein dei siste 200 åra. Brite, forfattar, satiriker og avismann, med minimal skolegang. Fleire av hans romanar skrevet i Victoria-tiden står som store verk den dag i dag. Charles Dickens er ein av mine personlege favoritter.

The Pickwick Papers er Charles Dickens' debutroman, publisert som føljetong i 1836-1837 og gitt ut i sin heilhet på slutten av 1837. Romanen er ein serie med eventyr som ein kan nokonlunde kjenne seg igjen i, men det er ikkje eventyra som er mest interessant. Karakterene i romanen derimot er det som gjer romanen til det den er.

Samuel Pickwick, Nathaniel Winkle, Augustus Snodgrass og Tracy Tupman reiser på turer utenfor Londons kjerne og dei møter på ein god del utfordringer og morsomme møter. Enkelte gonger tenker du at dette var festlig og humoristisk, før du tenker lenger uti romanen at nå må det vere nok tull og vas.

Det var ein glede å sjå korleis sjarmen med Dickens' romaner starter i denne romanen. Samstundes tenker eg at The Pickwick Papers er ein historie du enten liker eller misliker. For min del heller det mot sistnemnte utan at det var ei dårleg bok. Den var bare ikkje heilt min kopp te. Eg veit det er andre Dickens-romaner eg liker betre.

XOXO

| Forfatter: Charles Dickens | Utgitt: 1837 | Min utgåve: 2012 | Format: Heftet, 944 sider | Forlag: Penguin |

Bok: " Nicholas Nickleby"

Forfatter: Charles Dickens (1812-1870)
Utgitt: 1839
Min utgåve: 2003
Format: Heftet, 816 sider
Forlag: Penguin Classics

Den britiske forfatteren Charles Dickens er velkjent for sine romaner som Oliver Twist, David Copperfield og A Christmas Carol. Hans romaner var som regel skrevet i føljetonger, og han brukte ofte egne eller familiens erfaringer med skole, politikk, fengsel og sosial kritikk i sine romaner.

The Life and Adventures of Nicholas Nickleby handler om den unge Nicholas som etter farens død tar med seg sin mor og sin yngre søster til London for å besøke farens bror. Ralph Nickleby er den rake motsetningen av hans yngre bror, og har ikkje til hensikt å hjelpe svigerinnen og barna hennar ut av pengekrise. Han gjer imidlertid det aller nødvendigste, og Nicholas får post på ein pensjonatskole lenger ut på landet. I utgangspunktet ser Dotheby's Hall ut til å vera ein bra skole for unge og lærevillige smågutter, men i det øyeblikket guttane kjem inn skoleporten blir alt av fine klær og utstyr tatt frå dei og gitt til rektorens utskjemte guttunge. Nicholas er bestyrta over denne behandlinga, og særleg over rektorens behandling av den unge Smike. Smike vart forlatt av sine foreldre ved skoleporten, og blir behandla som ein slave. Etter eit opprør tar Nicholas med seg Smike, og tar fatt på ferden mot London. I løpet av 816 sider blir me kjent med fleire fargerike karakterer, me tar del i Nicholas' opp- og nedturer, me får høyre om Smikes skjebne og familie, og Nickleby-familien får oppreisning til slutt.

Eg starta friskt med Nicholas Nickleby, men innsåg raskt at dette kunne ta si tid. Det er mange gode scener i romanen, men den engasjerer meg ikkje på same måten som Bleak House og Our Mutual Friend. Språket er som alltid førsteklasses, og illustrasjonene detaljerte, men det nytter ikkje når historien kjeder meg og eg kvier meg for å ta opp boka. Skal du lese ein Dickens-roman i ditt liv anbefaler eg med heile mitt hjarte Our Mutual Friend.

XOXO

BTTC 2017: "The Mystery of Edwin Drood"

 

Forfatter: Charles Dickens (1812-1870)
Utgitt: 1870
Min utgåve: 2002
Format: Heftet, 381 sider
Forlag: Penguin Classics

Den britiske forfatteren Charles Dickens er godt kjent for sine romaner som David Copperfield, A Christmas Carol og Our Mutual Friend. Fleire, om ikkje alle, er filmatisert sikkert fleire gonger. Dickens først skreiv sine romaner som føljetonger, og som ein følge av dette er hans siste roman, The Mystery of Edwin Drood, ikkje ferdigskrevet då han døydde plutseleg. Romanen har eg lest i forbindelse med Back to the Classics-utfordringa i kategorien Gothic and Horror Classic.

The Mystery of Edwin Drood går føre seg i den fiktive byen Cloisterham, som likner veldig på Dickens favorittby, Rochester. Her treffer me Edwin Drood, ein foreldrelaus gut som er forlova med Rosa Bud. Drood har betenkeligheter med forlovelsen, og kort tid seinare blir forlovelsen brutt. Fleire karakterer kjem og går i Edwin Droods liv over dei neste dagane, blant anna Neville Landless og Droods onkel, John Jasper. Etter ein god middag ein kveld går Neville Landless og Edwin Drood tur langs elva for å sjå på stormen som raser, men neste dag er Edwin borte vekk.

Neville var den siste som såg han i live, og han blir straks beskyldt for å ha tatt livet av Edwin. Mr Grewgious som er Rosas advokat søker etter sannheten om Edwins forsvinning, men kjem ikkje langt. Også døyr forfatteren, så kva nå? Har nokon tatt livet av Edwin Drood? Det er det store spørsmålet! Er det verdt å lese The Mystery of Edwin Drood når ein veit at den er ikkje ferdigskrevet?

Om du søker etter svar på mysteriet er det ikkje verdt det. Eg er ikkje typen til å irritere meg over at den ikkje er ferdigskrevet når det faktisk ikkje er noko eg kan gjere med det. Språket er som alltid bra, historien som du faktisk får er bra, og karakterene er mangefasettert som bare Dickens kan. Eit sitat på slutten som eg syns er så bra språkleg (les dette høgt så forstår du kvifor eg syns det er bra):

As in the governing precedent of Peter Piper, alleged to have picked the peck of pickled pepper, it was held physically desirable to have evidence of the existence of the peck of pickled pepper which Peter Piper was alleged to have picked. (s. 84)

XOXO

Bokhyllelesing 2015: "Hard Times" (#8)

Forfatter: Charles Dickens (1812-1870)
Utgitt: 1854
Min utgåve: 2003
Format: Heftet, 321 sider
Forlag: Penguin
Mål/utfordringar: 1001 bøker, Off the shelf, Bokhyllelesing

Den britiske forfatteren Charles Dickens er eit kjent namn for dei fleste med romanar som David Copperfield, Our Mutual Friend og A Christmas Carol på samvittigheten. Hard Times er ein av romanane eg ikkje hadde eit forhold til frå før eg starta å lese den, men etter endt lesing frister det ikkje å få eit nærare forhold til den heller.

Hard Times går føre seg i den oppdikta byen Coketown, og her er det skuleeigaren Thomas Gradgrind som dominerer. Han er opptatt av fakta, og noko av det første han gjer i romanen er å få ei av hans elever til å definere ein hest. Då ho ikkje klarer det får ho tidenes reprimande. Mannen er meget opptatt av fakta, og ingenting anna er godt nok. Fantasi kan ein bare gløyme under denne skulemesteren. Elles i romanen finner me familien til Gradgrind, den unge sirkusjenta Sissy, forretningsmannen Mr Bounderby, og den uheldige veveren Stephen Blackpool. Men så var det handlinga da. Kva skjer eigentleg i boka? Når sant skal sies så må du gjerne fortelje meg kva som skjer i boka, for eit ordentleg plot har eg ikkje funne, og det virker litt som om Dickens har tatt ein haug med til-overs-karakterer og putta dei inn i ein oppdikta by og latt dei seile sin eigen sjø.

Det er ikkje få gonger eg har irritert meg over at Dickens skreiv så lange bøker. Tenk kor lett det hadde vore og tatt føre seg Dickens om bøkene hadde vore type 300 sider alle saman. Viss Hard Times er definisjonen på kort Dickens-roman så kan du gje meg ein 900 siders roman med det same. Denne kjem til å forsvinne langt inn i bokhylla og eg garanterer at den kjem ikkje ut med det første. Det er ikkje bare sidetalet som er spesielt med denne boka, det er og den einaste Dickens-romanen som ikkje har ein eller anna handling frå London. Mogleg at dette bare var eit PR-stunt for å få opp salet av tidsskriftet Household Words slik det er hevda i Wikipedia-artikkelen? Eg veit at Dickens har betre bøker både før og etter Hard Times, og er bombesikker på at neste Dickens blir ein innertier.

XOXO

* Ann Helen har skrevet om Hard Times HER

Bok: "Little Dorrit"

Forfatter: Charles Dickens (1812-1870)
Utgitt: 1857
Min utgåve: 2008
Format: Lydbok frå Storytel, lest av Anton Lesser, 35t4min
Forlag: Naxos Audiobooks

Charles Dickens er eit kjent namn for mange, og eg er på pluss-sida når det gjelder kor mange eg har lest og kor mange eg har igjen. I oktober i fjor byrja eg friskt på Little Dorrit, men den vart stadig nedprioritert. I midten av mai bytta eg frå kindle til Storytel, og då vart det fart i sakene. Sist helg høyrte eg den ferdig, og sjølv om eg veit kva det går ut på så er det fint å ha meir kjøtt på beina. Etter litt omorganisering på klassikerutfordringa vart denne innlemma i kategorien A Very Long Classic Novel, og eg har med det fullført 9 av 12 kategoriar.

Little Dorrit går i første del føre seg i gjeldsfengselet Marshalsea. William Dorrit har vore fengsla i mange år, og hans tre barn, Fanny, Edward (populært kalt Tip) og Amy (populært kalt Little Dorrit) har vokse opp i fengselet. Dei tre har lov til å være utanfor fengselet uansett kva tid på døgnet, men Amy bur der ganske fast og bidrar til hushaldninga ved å sy for andre. Arthur Clennam har budd i Kina dei siste tjue åra og kjem heim til London etter sin fars død. På farens dødsleie fekk han ei klokke og orda "Your Mother". Arthur som trur dette betyr hans mor, Mrs. Clennam, viser den til ho saman med eit papir, men då mora nekter å forklare kva det betyr blir forholdet deira anstrengt. Då Arthur lærer at Mrs. Clennam betaler Little Dorrit for syegenskapene sine mistenker han at ho har noko med klokkemysteriet å gjere. Clennam går inn i forretninger med Daniel Doyce og bestemmer seg for å etterforske Dorrits gjeld. Etter mykje om og men finner Clennam ut i lag med gjeldskreveren Pancks at William Dorrit er den sakna arvingen til ein stor formue og Dorrit-familien flytter ut av Marshalsea. Under etterforskinga har Amy forelska seg i den tjue år eldre Arthur, men sistnemnte er blind for slikt.

I andre del reiser Dorrit-familien på tur i Europa. Dei tilbringer tid over Alpene, i Venezia og til slutt i Roma. Amy er den som syns minst om penger, og får til stadighet høyre at ho ikkje setter pris på den nyerverva formuen. Onkelen, Frederick Dorrit, er den einaste som tilsynelatende forstår ho. Brørne Dorrit døyr i Roma, Fanny blir gift, og Amy reiser heim til London åleine. Her har ein skurk ved namn Rigaud (som har vore tidlegare nemnt i boka) funne ut at Mrs. Clennam ikkje er Arthurs biologiske mor og presser ho for penger. Det viser seg at Amy er arving til ein stor formue på grunnlag av Arthurs biologiske mor, ei ung sangerinne, og Mrs. Clennam mister både stemme og bruk av kroppen i sin søken etter Amy. Little Dorrit får vite sanninga, men med Arthur i Marshalsea på grunn av at banken gjekk konkurs bruker ho all si tid på å pleie ham etter sjukdom. Amy vil ikkje ha penger og formue, ho vil bare ha Arthur, og seier nei til arven. Då Clennams forretningspartner returnerer til London som ein rik mann, blir Arthur satt fri, og Arthur og Amy gifter seg.

Eg har sett Little Dorrit (ekstern lenke) filmatisert, og det var interessant å få meir kjøtt på beina. Det er så klart ein del som må vekk når tjukke bøker filmatiseres, men då er det godt å ha lest boka enten før eller etterpå. Little Dorrit er ei meget god bok, og som alle Dickens-bøker med mange karakterer og fleire historier. Amy og Arthur er bare ein av dei; Rigaud har meir plass i boka enn eg har skrevet her, og du har og historien om familien Meagles som Arthur traff i Kina. Eg har som sagt høyrt den via Storytel, men når du søker opp bøker i Storytel pass på å få med den uavkorta versjonen. Bøkene i Storytel er dårleg merka med abridged/unabridged og eg har brent meg minst ei gong. Charles Dickens anbefales alltid uansett kva bok du gir deg i kast med!

XOXO

Bok: "David Copperfield"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1850
Format: Ebok, 1098 sider
Forlag: Penguin Classics
Mål/utfordringer: 1001 bøker, Charles Dickens-forfattermål, Ebookchallenge

Og vips, så har eg lest to Dickens-bøker i 2013! Eg syns det er bra, og kanskje klarer eg å putte inn ei til, men det må vera ei av dei korte (om han har nokon av dei!).

David Copperfield er ei av historiane eg har eit veldig godt forhold til, men i dette tilfellet kjenner eg på den feilen eg har gjort ved å sjå ei filmatisering først. Historien er grei nok, den er den same, men likevel er det alltid noko som ikkje stemmer når bøker blir filmatisert.

David blir fødd etter hans fars død, og ei tid før han blir fødd får hans mor, Clara, og hushaldersken, Peggotty, besøk av tanta til Davids far, Betsey Trotwood. Ho insisterer på å vera på besøk til fødselen er over, og bestemmer likegodt at sjølvsagt blir det ei jente og ho skal kallas opp etter ho sjølv. Då Clara føder ein gut blir tante Betsey så fornærma at ho reiser. David veks opp med så mykje kjærleik som eit lite barn kan ønske seg, men lukka skal ikkje vare. Clara Copperfield har vore aleine sidan Davids far døydde, men når David er sju år gifter Clara seg på nytt med Edward Murdstone. Han er ein kald og hjertelaus mann som saman med søstra si, Jane, tar over huset og skolegangen til unge David. Etter fleire episoder med trass frå David som kulminerer i at David biter Murdstone blir han sendt på internatskole. Internatskolen er ikkje eit blivendes sted, men David får venner i James Steerforth og Tommy Traddles. Då David kjem heim på ferie har han fått ein lillebror. Etter ferien blir David sendt tilbake til skolen, men kort tid etter får han brev frå Peggotty om at mora og lillebroren har gått bort. Etter hans mors død blir David tatt ut av skulen, og må jobbe i ein fabrikk i London som Murdstone er deleigar i. David liker ikkje denne jobben, og rømmer frå London i håp om å finne tante Betsey.

Då David tropper opp ved tante Betseys dør kan ho ikkje tru sine eige auge, men då ho får høyre Davids historie går ho med på å oppdra David. Etterkvart som David veks opp går han på skulen, og flytter inn til Mr Wickfield og dottera hans, Agnes. Dei blir gode venner og fortrolige med kvarandre. Mennesker går inn og ut av livet til David Copperfield, og lause tråder nøstes opp i tråd med omgivnadene. Copperfield erfarer både sorg og glede, men er alltid tro mot dei han er mest glad i.

David Copperfield er ein nydeleg og sår historie. Den skildrer ein gut som fekk alle odds mot seg i møtet med stefaren, men vaks opp til å bli eit godt og rettferdig menneske sjølv med personer rundt seg som ikkje alltid var like gode. Han opplever å miste mennesker han er glad i, medan andre kjem inn i livet hans på ein måte han ikkje trudde var mogleg. Den har blitt filma ei rekke gonger, men eg mest kjent med BBCs filmatisering frå 1999. Her møter med den foreløpig ukjente Daniel Radcliffe i rolla som unge David, og andre skodespelarar som er godt kjent frå andre BBC-produksjonar (som Alun Armstrong). Feilen eg ofte gjer ved å sjå filmen først er at eg sitter og venter på hendingar eg er kjent med istaden for å nyte det eg les framføre meg. Neste Dickens-bok må bli ei eg ikkje er så godt kjent med. Har du forslag?

David Copperfield anbefales, men ta deg god tid. Halve opplevinga er nytelsen av språket!

XOXO

Bok: "Bleak House"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1853
Min utgåve: 2012
Oversetter: Ragnhild Eikli
Format: Innbundet, 1071 sider
Forlag: Aschehoug
Mål/utfordringer: 1001 bøker, off-the-shelf, Charles Dickens-forfattermål

Charles Dickens' Bleak House vart gitt ut som føljetong i 1852-53, før den vart publisert i sin heilhet i 1853. Den norske utgåva frå 2012 er oversatt i forbindelse med Dickens 200-årsdag, og Ragnhild Eikli har gjort ei fenomenal jobb med oversettinga. Den engelske utgåva flytta inn i bokhylla mi for eit godt år sidan, men eg har valgt å lese den på norsk. Likevel tok det såpass lang tid at tidlegare i veka tvangsleste eg ferdig dei siste 300 sidene. Eg har surra med denne historien sidan slutten av november, og det er kanskje andre som er innom biblioteket som og har lyst til å lese den.

Historien i seg sjølv er kjent for meg, då eg har sett filmatiseringa frå 2005. Bleak House handler i grove trekk om ein rettssak, Jarndyce vs Jarndyce, men etterkvart er det ingen som veit heilt kva saken gjelder, og den drukner nesten i rettspapirer. Eit par unge mennesker, Ada Clare og Richard Carstone, er vitne til at arven deira blir oppspist av offentlege kostnader. Medan dette pågår får Ada ei ny selskapsdame i Esther Summerson. Esther har sjølv ei mystisk fortid; ho har nemleg aldri visst kven foreldra hennar er. Dei tre unge flytter inn til John Jarndyce. Han har vore vergen til Esther i mange år utan at ho har visst om det, og har meldt seg på ein måte heilt ut av rettssaken. Livet til våre hovudpersoner går sin vante gang med besøk, reiser og konversasjon. Den skremmande advokaten Tulkinghorn, politimannen Mr Bucket og gategutten Jo er mennesker som gjer livet meir interessant.

Det hadde ikkje vore Dickens om det ikkje var skildringar av mennesker frå ulike samfunnslag. Sir og Lady Dedlock er i det øverste sjiktet, men dei er ikkje nødvendigvis fri for mysterier og tvil. Lady Dedlock har ein hemmelighet som ho helst ser ikkje kjem utfor husets fire vegger, men blodhunden Mr Bucket lar ingen stein ligge når det gjelder å finne løysingar. Den personen eg liker best i denne hushaldninga er husholdersken, Mrs Rouncewell. Ho er eit sympatisk menneske som ikkje lar nokon snakke stygt om sin arbeidsgiver. Ho har to sønner, men den eine har ho ikkje sett sidan han stakk av for å kjempe i krigen, og hennar høgaste ønske er å sjå han igjen.

Det er mykje det går an å skrive om dette mesterverket i engelsk litteratur, og ein må ikkje gløyme rettssystemet. Charles Dickens var ein mester i å skrive romaner som ofte ga nokon stikk til samfunnet. Bleak House ga så sterk kritikk av sider i rettssystemet at det vart delvis endra i 1870. Eg har veldig liten kjennskap til britisk rettssystem den dag i dag, men eg kan tenka meg at det er ikkje så mange saker som drukner i rettsdokumenter. Teknologiske hjelpemidler gjer nok sitt i det systemet. Bleak House er ein flott roman, men den er tyngre enn eg hadde forventa, og eg som har sett filmatiseringa først (og mange gonger) sleit med alle bipersonane som popper opp i tide og utide. Like fullt blir den varmt anbefalt, men ta deg god tid. Den er ikkje lest i ei håndvending!

Dette er faktisk mi første 1001 bok dette året, og sjølv om mange meiner at ein ikkje bør lese meir enn ei Dickens i året er eg nå halvvegs i David Copperfield. Eg var så lur (eller ikkje!) at eg begynte på den midt i Bleak House. Til slutt siterer eg frå baksida av omslaget på den norske utgåva:

Charles Dickens er rett og slett en mester når det gjelder å skape en perfekt blanding av komedie og sosial satire. Bleak House inneholder mysterier, tragedie, mord, tilgivelse og svært utholdende kjærlighet.

 XOXO

Bok: "Our Mutual Friend"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1865
Norsk utgåve: 2001
Oversetter: Torstein Bugge Høverstad
Format: Hardback
Forlag: Aschehoug
Frå: Mi bokhylle (14. bok i 'Off the Shelf')

Baksidetekst (engelsk utgave): Our Mutual Friend centres on an inheritance - Old Harmon's profitable dust heaps  and its legatees: young Harmon, presumed drowned when a body is pulled out of the River Thames, and kindly dustman Mr Boffin, to whom the fortune defaults. With brilliant satire, Dickens portrays a dark, macabre London, inhabited by such disparate characters as Gaffer Hexam, scavenging the river for corpses; enchanting, mercenary Bella Wilfer; the social-climbing Veneerings; and the unscrupulous street-trader Silas Wegg. Dickens' last completed novel is richly symbolic in its vision of death and renewal in a city dominated by the fetid Thames, and of the corrupting power of money.

Baksidetekst (norsk utgåve): Vår felles venn er Charles Dickens' siste fullførte roman, og på mange måter oppsummerer den hele forfatterskapet. Dramaet er der, kriminalgåten, humoren, de bisarre bipersonene - og den lykkelige slutten. Men dette er også en roman som er nær vår egen tid, ikke minst i tema. For det handler om penger, det handler om en uavhentet arv, det handler om lånehaier og nyrike, som lever i de riktige boligene med de riktige ekvipasjene og de riktige menneskene. På skyggesiden ligger de store slagghaugene, samlinger av søppel, eller er det skjulte skatter der? Gjennom hele dette samfunnet flyter elven, Themsen, der noen ernærer seg ved å berge vrakgods og kanskje tar seg til rette for å skaffe litt ekstra. Kan kjærligheten trives i et slikt samfunn?

Eg innleda påskeferien med å lese ferdig ei lenge vil-lese-bok. Dette er den Dickens-boka som har låge høgast på leselista, og nå er den ferdig. Men kor begynner ein når ein skal skrive om ei så mangefasettert bok som Our Mutual Friend? Først av alt så har eg ikkje lest den på engelsk; eg har kun brukt min engelske utgave som utgangspunkt for sitater og sidetall på Goodreads. Torstein Bugge Høverstad har gjort ein strålande jobb med å oversette boka sjølv om eg ikkje syns noko om at han forandrer på namna til karakterene.

Historien i Our Mutual Friend kan eg omtrent utanat, etter å ha sett filmatiseringa frå 1998 x antall gonger. Eg såg den seinast igår, og kan med glede fortelje at ein heil del av det originale er med, til og med replikker er tatt rett ut frå boka. Glede! Bakteppet i historien er gåten rundt John Harmon og hans drukning, men kven er då mannen som gir seg ut for å vera Rokesmith? Han får jobb hjå Nicodemus Boffin som plutselig har arva Harmon-pengane, og frøken Bella Wilfer flytter inn hjå dei. Ho skulle gifte seg med unge John Harmon, men då han drukna vart ho plutselig enke utan å vera gift. Etter kvart finn dei to kvarandre, etter at ho har beskyldt han for å forfølge ho, men han vil ikkje treffe andre, og hvertfall ikkje advokaten Mortimer Lightwood.

I ein anna del av Themsen bur Lizzie Hexam med faren, Jesse 'Gaffer' Hexam, og broren, Charlie (og mindre ekkel og usympatisk bror skal du leite lenge etter!). Etter Gaffers død blir ho kjent med Eugene Wrayburn. Han er advokat utan å ville det, loffer som regel rundt utan mål og meining og er bestevenn med Mortimer Lightwood. Forholdet mellom dei to advokatane er eit mysterium for meg, nokon gonger virker dei ganske avhengige av kvarandre. Lizzie er absolutt ikkje kva faren til Wrayburn vil ha for sonen, men Eugene bryr seg lite om det. Charlie har blitt sendt på skule, og treffer læreren sin, Bradley Headstone. Han får treffe Lizzie, og faller hodestups for ho. Lizzie syns absolutt ikkje han er noko særlig, og då ho takker nei til frieriet hans blir ho nødt til å flykte frå heimen sin. Headstone er ein mann som ikkje tar nei for eit svar, og då Eugene Wrayburn finner Lizzie, blir han slått ner av Headstone i nattens mulm og mørke.

På dødsleiet gifter Lizzie seg med Eugene, og Bella (som nå er gift med Rokesmith) er vitne. Då Mortimer Lightwood eskorterer Bella heim til sin mann, får han treffe Rokesmith for første gong, og det blir ein overraskelse for Lightwood. Til slutt innser Rokesmith at han må innrømme kven han eigentleg er for Bella og ekteparet Boffin er sprekkeferdige.

Nødvendig å sei meir? Eg vil jo gjerne at du les boka, og at du ikkje veit heilt korleis det ender. Saman med desse karakterene så fins det eit utall andre. Eg liker veldig godt Eugene Wrayburn, og at han ikkje bryr seg om at Lizzie ikkje er av hans klasse. Venninna til Lizzie, Jenny Wren, er og ein herlig karakter. Eg strevde i byrjinga, og den vart nerprioritert fleire gonger, men eg storkoste meg kvar gong eg tok den opp. Skal du lese ei Dickens-bok dette året så anbefaler eg denne. Ikkje nøl pga tykkelsen, den er enklare enn eg trudde. Neste Dickens-bok har eg lyst skal vera Bleak House, men høyrer rykter om ein norsk oversettelse til sommeren. Men skal aldri si aldri!

XOXO

Lesesirkelbok: "Great Expectations"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1860-61
Min utgåve: 1996
Format: Paperback
Forlag: Penguin Classics
Frå: Mi bokhylle (5. bok i 'Off the Shelf')

Baksidetekst: A terrifying encounter with an escaped convict in a graveyard on the wild Kent marshes; a summons to meet the bitter, decaying Miss Havisham and her beautiful, cold-hearted Estella; the sudden generosity of a mysterious benefactor - these form a series of events that changes the orphaned Pip's life forever, and he eagerly abandons his humble origins to begin a new life as a gentleman. Dickens's haunting late novel depicts Pip's education and development through adversity as he discovers the true nature of his ´great expectations´.

Eg må innrømma at eg har litt problem med å like denne boka, og dermed skrive ein bra omtale. Great Expectations er ei intrikat og vanskelig bok, og det er sagt at denne får mange til å gi opp Dickens all together. Heldigvis har eg tru på at folk er ulike, og har ikkje problem med å plukka opp ei anna Dickens-bok, men denne spesifikke lesesirkelboka var ei hard nøtt å knekke.

Handlingen speler seg rundt Philip Pirrip, betre kjent som Pip, og det starter med hans vandring på kyrkjegarden. Der møter han rømte fanger, og det setter ein støkk i Pip som varer i mange, mange år. Han bur saman med si søster, og hennar mann, og Pip og Joe Gargery er på ein måte lidelsesfeller. Ein dag blir Pip innkalt på besøk til Miss Havisham, og den nydelige Estella. Estella er kaldhjerta og leiker med Pips følelser, men eg har ein følelse av at Estella eigentleg vil ha ein leikekamerat.

Ekteparet Gargery har besøk fleire gonger, og ein dag kjem ein mann med eit oppdrag. Pip har mottatt ein spesiell gave; han skal reise til London og bli ein gentleman. Han får til slutt vite kven den mystiske giveren er, og sjokket er stort. Pip har hatt lite kontakt med Estella, men treffer ho i slutten av boka. Leseren kan velje sjølv kva dei trur om møtet; blir dei eit par til slutt, eller går dei kvar sin veg?

Persongalleriet til Dickens er imponerande, men i motsetning til Our Mutual Friend og Little Dorrit syns eg ikkje at han greier å sjonglere personane like bra i denne boka.

Fleire omtaler finn du hjå Lines bibliotek!

XOXO

Bok: "A Christmas Carol and Other Christmas Writings"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1835-1854
Min utgåve: 2003
Format: Heftet
Forlag: Penguin Classics
Frå: Mi bokhylle (37. bok i 'Off the Shelf')

Baksidetekst: Dickens' story of solitary miser Ebenezer Scrooge, who is taught the true meaning of Christmas by a series of ghostly visitors, has proved one of his most well-loved works. Ever since it was published in 1843 it has had an enduring influence on the way we think about the traditions of Christmas. Dickens' other Christmas writings collected here include 'The Story of the Goblins who Stole a Sexton', the short story from The Pickwick Papers on which A Christmas Carol was based; The Haunted Man, a tale of a man tormented by painful memories; along with shorter pieces, some drawn from the 'Christmas Stories' that Dickens wrote annually for his weekly journals. In all of them Dickens celebrates the season as one of geniality, charity and remembrance.

Dickens-året har begynt, og kva passer vel betre i adventstida enn denne boka. Den består av følgjande historier: Christmas Festivities (1835), The Story of the Goblins who Stole a Sexton (1836), A Christmas Episode from Master Humphrey's Clock (1840), A Christmas Carol (1843), The Haunted Man and the Ghost's Bargain (1848), A Christmas Tree (1850), What Christmas Is, As We Grow Older (1851) og The Seven Poor Travellers (1854).

Historiane er gode, interessante og finurlige, som Dickens-historier skal vera. A Christmas Carol er favoritten, men eg liker godt The Story of the Goblins Who Stole a Sexton. Finfin adventsbok!

Bok: "En julefortelling"

Forfatter: Charles Dickens
Originaltittel: A Christmas Carol
Utgitt: 1843
Denne utgåve utgitt: 2004
Oversetter: Henrik Rytter
Format: Lydbok, lest av Svein Tindberg, 3t30min
Forlag: Fono forlag
Frå: Ordflyt

Baksidetekst: Ebenezer Scrooge, lille Tim og Bob Cratchit er velkjente personer fra Charles Dickens' store juleklassiker. Den handler om egoistiske Scrooge som blir hjemsøkt av tre ånder. De får ham til å skjønne hva som egentlig betyr noe i livet - og hva som er julens sanne glede.

I skrivande stund høyrer eg ferdig ein kjent og kjær klassiker. Denne er koselig og godlynt, og like grei i desember som i august. Min første erfaring med A Christmas Carol er Muppetenes versjon, The Muppets Christmas Carol. Den må eg alltid sjå minst 3-4 ganger før det kan bli jul.

Lydboka har eg funne på Ordflyt, og det er Svein Tindberg som leser. Han har ein behagelig stemme, og eg merker at min Muppetfilm er veldig tro mot boka, for det var fullt av setninger som eg i minnet mitt kunne oversette til engelsk.

XOXO

Bok: "Oliver Twist"

Forfatter: Charles Dickens
Utgitt: 1837-1839
Denne utgåve utgitt: 1999/2006
Oversetter: Torleif Goderstad
Format: Lydbok, lest av Stig Henrik Hoff, 5t12min8sek
Forlag: Lydbokforlaget
Frå: Biblioteket

Baksidetekst: Oliver vokser opp i trange kår på et barnehjem, hvor han aldri får skikkelig mat, men desto skikkeligere juling. Til slutt rømmer han og havner blant Londons verste kjeltringspakk. Skumle krefter er i gang for å få ham ryddet av veien, for Oliver bærer på hemmeligheter som han ikke engang selv er klar over. Men uansett hvordan han blir behandlet, utstråler Oliver en varme og styrke som til slutt gir ham belønning.

Første gong eg var borti Oliver Twist var med filmen frå 1997. Den gjorde eit djupt inntrykk og som egentlig førte til at eg liker egentlig ikkje Oliver Twist. Det er eit eller anna med heile stemninga; eg får meg ikkje til å like historien, men Oliver i seg sjølv er ein søt gutt. Til slutt går det godt for unge herr Twist og, og det er i grunn det beste.

Stig Henrik Hoff var ein god oppleser, men for meg vart det feil uttale av sjølve namnet på Oliver, men det er ein bagatell.

XOXO

Bok: "A Tale of Two Cities"

I am no longer a Dickens- virgin! Eg har sett mange Dickens-adaptasjoner på film og tv, og har utruligt mange på dvd. Viss eg telle øve, så har eg sikkert ein versjon av kvar bok;) Men eg har aldri lest ei Dickens-bok, før nå! Denne boka er alt du vil ha i ei bok og meir til, og eg er så glad for at dette vart den første Dickens-boka mi:)

Handling i "A Tale of Two Cities": It is a novel written by Charles Dickens in 1859, set in London and Paris before and during the French Revolution. The novel depicts the plight of the French peasantry demoralized by the French aristocracy in the years leading up to the revolution, the corresponding brutality demonstrated by the revolutionaries toward the former aristocrats in the early years of the revolution, and many unflattering social parallels with life in London during the same time period. It follows the lives of several protagonists through these events, most notably Charles Darnay, a French once-aristocrat who falls victim to the indiscriminate wrath of the revolution despite his virtuous nature, and Sydney Carton, a dissipated British barrister who endeavours to redeem his ill-spent life out of his unrequited love for Darnay's wife, Lucie Manette.

XOXO