Søk i denne bloggen

Laster inn...

mandag 8. februar 2016

Bok: "Charlie and the Chocolate Factory" (Charlie Bucket #1)

Forfatter: Roald Dahl (1916-1990)
Utgitt: 1964
Min utgåve: 2014
Format: Storytel-lydbok, lest av Douglas Hodge, 3t17min47sek
Forlag: Puffin

Den norskætta britiske forfatteren Roald Dahl ville fylt 100 år i år, og med fullt av nyutgitte lydbøker hjå Storytel har eg satt i gang eit nytt prosjekt. Roald Dahl har skrevet både for barn og vaksne; skjønnlitteratur og sakprosa. Eg vil i første omgang høyre meg gjennom Storytel og barnebøkene.

Charlie and the Chocolate Factory handler om unge Charlie Bucket som veks opp i ein liten by saman med mor, far og to sett besteforeldre. I den same byen ligger Willy Wonka's Chocolate Factory, og bestefar Joe kan fortelje utallige historier om fabrikken og om Willy Wonka. Familien Bucket har lite penger, men overlever så vidt på det vesle faren tener på tannkremfabrikken. Charlie er vant med korleis han lever, og ved kvar bursdag er han såre fornøgd med ei plate av Willy Wonkas sjokolade som presang. Ein dag mister faren jobben ved tannkremfabrikken, og familien sliter enda meir med tanke på mat og oppvarming av huset. Då annonserer Willy Wonka at han har lagt fem gullbilletter i fem ulike sjokoladeplater, og dei som finner gullbillettane får ta med seg ein ledsager og besøke fabrikken. Fire billetter blir funnet i rask rekkefylgje av barn med fleire midler enn Charlie, og heile familien håper at den siste billetten ligger i Charlies bursdagssjokolade veka etter. Skuffelsen er stor då plata er billettlaus, og bestefar Joe graver fram ein sølvdollar som Charlie skal kjøpe sjokolade for. Ingen billett der heller, og tida går. Ein kald og guffen dag går Charlie meget svolten heim frå skulen, og finner ein mynt delvis begravd i snøen. Hans første tanke er å ta den heim og gi den til mor, men han går først innom kiosken og kjøper Willy Wonka-sjokolade. Den forsvinner ganske kjapt, og då han får penger igjen kjøper han ein til. Og lykke over all lykke: Den siste gullbilletten!

Charlie inviterer med seg bestefar Joe, og saman går dei til Willy Wonka. Her treffer dei dei andre barna og ledsagerne deira, og ulikheten er stor mellom dei fem barna. I løpet av turen i sjokoladefabrikken er dei innom dei mest fantasifulle rom og dei mest utfordrande godterifantasier, og ein etter ein går det eine barnet etter det andre på ein smell om ein kan seie det slik. Til slutt er det bare Charlie Bucket igjen, og overraskinga som venter han då har få sidestykker.

Når Johnny Depp trer inn i rolla som Willy Wonka blir denne bokelskaren mo i knærne, og har vel aldri fulgt så godt med nokon gong. Charlie and the Chocolate Factory er ein historie om håp og samhold innad i familien, men mest om ein liten gutt som veks opp med masse kjærleik, men svært lite anna. Akkurat som Matilda er slutten kjempebra for resten av livet hans, men besteforeldrene kjem nok aldri over sjokket. Varmt anbefalt!

XOXO

søndag 7. februar 2016

Bok: "Matilda"

Forfatter: Roald Dahl (1916-1990)
Utgitt: 1988
Min utgåve: 2014
Format: Lånt lydbok frå Storytel, lest av Kate Winslet, 4t18min30sek
Forlag: Puffin Books

Den norskætta britiske forfatteren Roald Dahl ville fylt 100 år i år, og med fullt av nyutgitte lydbøker hjå Storytel har eg satt i gang eit nytt prosjekt. Roald Dahl har skrevet både for barn og vaksne; skjønnlitteratur og sakprosa. Eg vil i første omgang høyre meg gjennom Storytel og barnebøkene.

Matilda er ei av dei mest kjente Roald Dahl-bøkene, og er den eg har sterkast forhold til. Matilda Wormwood er ei jente som i boka veks frå nyfødd til ca 6 år. Ho bur i lag med foreldra sine og storebroren Michael. Faren er bilforhandlar og mora bruker all si tid i bingohaller. Matilda blir tidleg overlatt til seg sjølv, og finner ut at ho kan lese veldig tidleg. Etter å ha pløya gjennom alle bladene i huset samt ei kokebok spør ho faren om å få ei bok. Faren blir sint og lurer på kva som er galt med å sjå på TV som han og resten av familien elsker. På eiga hand finner Matilda ut kor det lokale biblioteket er, og så snart resten av familien er ute av huset om morgonen går Matilda dei lange kilometerne til biblioteket. Her møter Matilda den snille bibliotekaren, og Matilda stiger i lesegradene frå barnebøkene til Dickens og Kipling. Matildas foreldre verdsetter ikkje hennar vitebegjær, og de topper seg då faren øydeleggjer ei av bibliotekbøkene ho har lånt. Matilda finner ut måter å ta igjen for ting faren seier eller gjer, og gøymer ein papegøye i peisen, bleiker farens hår og limer hatten hans til hovudet med superlim.

Då Matilda byrjer på skulen treffer ho ei jente ved namnet Lavender, skulefrøkna Jennifer Honey og rektoren Miss Trunchbull. Rektoren styrer skulen med jernhand og forbudte avstraffingsmetoder, men det er ingen som tør å seie imot. Matilda får etterkvart høyre historien til Miss Honey, og blir sjokkert då ho ser korleis ho lever utanfor skulen. Matilda bruker telekinesis og velter eit glass med vatn over Miss Trunchbull og slaget er i gang.

Eg har sett filmatiseringa av Matilda fleire gonger, og syns den er fantastisk herleg. Eg er glad for at det er lenge sidan eg har sett den for boka er litt betre og meir realistisk. Det er lettare å tru på Matildas telekinesis i klasserommet med eit kritt enn i filmen der Matilda sitter utanfor huset til Miss Trunchbull og leiker med det meste av møbler og lamper for å skremme Miss Trunchbull. Matilda er på trass av sin unge alder meget sterk og trur i sitt stille sinn at verda er ikkje slik foreldra vil ha det til, men det er sårt å høyre korleis ho blir behandla av foreldra. Fleire gonger vart eg sint på hennar vegne då det er ingen som har eit ønske om å forstå ho. Slutten på boka er optimistisk og livet til Matilda blir meget bra til slutt. Varmt anbefalt!

XOXO

lørdag 6. februar 2016

Roald Dahl 1916-1990

Roald Dahl.
Frå Goodreads
I 2016 ville den norskætta britiske forfatteren Roald Dahl fylt 100 år. Den opplysninga har ligget i bakhovudet mitt ei tid, og då eg ein kveld var på jakt etter ei grei lydbok å lytte til medan eg sovna søkte eg etter Roald Dahl. Storytel har ein mengde med lydbøker med flotte omslag frå Puffin Books og ulike opplesere, og eg vel å skulde på dei sidan eg plutseleg har fått eit nytt prosjekt i tillegg til alt det andre.

Lydbøker er for meg noko å lytte til medan eg gjer andre ting som å skrive blogginnlegg, vaske og rydde, sykle til jobb og som sovemedisin. Det er få Roald Dahl-bøker eg har eit forhold til, men det skal endras på i nær framtid. Anmeldelser kjem etterkvart, eg har snart høyrt to av dei mest kjente: Matilda og Charlie and the Chocolate Factory.

Gler meg til fleire Roald Dahl-bøker.

XOXO

mandag 1. februar 2016

Bok: "Hobbiten"

Forfatter: J.R.R. Tolkien (1892-1973)
Utgitt: 1937
Min utgåve: 2005
Format: Lydbok frå Storytel, lest av Knut Røe, 9t22min34sek
Forlag: Fono

Den britiske forfatteren John Ronald Reuel Tolkien, betre kjent under sine initialer, er kjent for sine romaner om hobbiter og trollmenn, alver og mennesker. Dei siste åra har regissøren Peter Jackson gjort sitt til at Hobbiten og Ringenes Herre har blitt levande på kinolerretet.

Hobbiten Bilbo Baggins lever eit stille og fredeleg liv i hobbithula si, og ein dag får han besøk av trollmannen Gandalf. Dette er ingen ukjent trollmann for Bilbo då han kan erindre fyrverkeri frå sin barndom som Gandalf sendte opp. Gandalf ønskjer å ansette Bilbo som innbrudstjuv for eit oppdrag som han og ein gjeng med dverger skal ut på. Same kveld kjem dvergane til Bilbos hule, dei et, drikk og har det lystig og neste dag blir Bilbo med dei på tur. Det er ikkje utan kvaler Bilbo drar frå den koselege hula si, og fleire gonger i løpet av reisen drøymer han seg tilbake til spiskammerset, senga og komforten i hula si. Dvergane, anført av Thorin Oakenshield, er på veg til sin heim i The Lonely Mountain. Heimen deira vart for nokre år sidan overtoke av dragen Smaug, og skatten til dvergane har blitt Smaugs symjebasseng. I løpet av reisa treffer Bilbo og dvergane på mange rare skapninger, og mang ein kamp må utføras på godt og vondt.


Historien er kjent for meg gjennom filmatiseringane til Peter Jackson, og i utgangspunktet var Hobbiten tenkt som ei barnebok for Tolkiens barn. Etterkvart vart den populær blant vaksne, og reknes nå som forløparen til Ringenes Herre. Eit spørsmål eg stilte meg i løpet av lyttinga til boka var korleis i alle dager har Jackson klart å skrape saman nok stoff til tre lange (!) filmer. Så lang er ikkje boka! Uavhengig om du er kjent med historien eller ikkje så er dette ei god bok å lytte til, den har behaldt sin barnlege sjarm og Knut Røe har gjort ein god jobb med innspelinga. Det mest sjarmerande med heile lytteprosessen var at du kan tydeleg høyre at Røe blar i manuskriptet sitt og tar pauser innimellom. Det eg imidlertid ikkje liker med boka er oversetjinga. Eg syns ikkje at egennamn, altså førenamn, etternamn og stedsnamn, skal oversetjas. I denne utgåva som er oversatt av Finn Aasen heiter Bilbo Sekker til etternamn, og Thorin har og fått "nytt" etternamn utan at det skal repeteras her. Då eg fyrst høyrte namna som er nemnt her måtte eg sjekke oversetjarens namn for å sjekke om han står bak dei norske Harry Potter-bøkene. Uansett, min tirade om oversetjingar.

Hobbiten anbefales! Og er ei relativt kort 1001-bok.

XOXO

søndag 31. januar 2016

Leserefleksjoner #2: Kalde januar

Dette har det vore ein del av i januar.
Frå Pinterest.
* Januar var: Kald, med plutseleg snøfall, iskalde vindkast og bitre regndroper. Den baud på nyttårskonsert med hornmusikk og Heine Totland, på seine kvelder med Castle på skjermen og sitringa i kroppen då lang- og kortliste til bokbloggerprisen kom ut. Eg har tilbrakt mykje av månaden med beina krølla opp i stolen og med ei bok i fanget, og med telefonen tett så eg kunne høyre lydboka som snakka taktfast til meg.

* I januar leste eg: 13 bøker. Det er ikkje eit uvanleg tal for meg ein kald januar, men det kunne vore fleire. Eg har blant anna avbrote fleire norsk2015bøker og lydbokversjonen av Emma Donoghues Room.

* I januar kjøpte eg: 2 bøker. Pluss ein haug med barnebøker på bibliotekets boksal i går. Barnebøkene skal eg ha med til ungane på jobb, og tel derfor ikkje i denne samanhengen.

* Januars store leseoppleving: Ingen som skil seg ut - både The Children Act og The Scarlet Letter sitter igjen i kroppen. Første bok i Harry Potter-serien vart gjenlest denne månaden, og med Alan Rickmans nylege bortgang var det spesielt å sjå Severus Snape i Jim Kays illustrasjon og på skjermen fredag kveld.

* Januars mest skuffande leseoppleving: Eg ville vera entusiastisk for Anne Holts nye roman om Hanne Wilhelmsen, men dengang ei. Julian Barnes og H.G. Wells var heller ingen høydare denne månaden.

* Januars mest minneverdige ord: Harry Potter er ein kjær karakter og bokserie for meg og sitatet kjem derfrå: And then, of course, was the sheer size of the library; tens of thousands of books; thousands of shelves; hundreds of narrow rows. Magic!

* Januars lesesirkler/utfordringar: Eg har klinka til med trippelkryss og lest The Scarlet Letter i Heddas bokhyllelesing, Back to the Classics-utfordringa og Lines 1001sirkel.

*På februars leseliste står det: Biografisirkelboka er påbegynt, Thomas Mann skal leses i to sirkler og eit innhogg i Leo Tolstojs War and Peace er ønskjeleg.

Kva har du lest og opplevd i januar?

XOXO

mandag 25. januar 2016

Bokbloggerprisen 2015 - kortliste

slipp hold Fotturar i Norge Havboka
vatne. slik skal vi velge va re ofre. omsl VisBildeServlet Vingebelastning

14 dager går vanvittig fort når det er snakk om å få med seg eit visst antall bøker - og i dag er dagen! Kortlista til bokbloggerprisen er ute i dag, og eg er ganske happy for eg har lest alle på romanlista.

Lista ser slik ut:
  • Årets roman:
    • Helga Flatland: Vingebelastning (Aschehoug)
    • Maja Lunde: Bienes historie (Aschehoug)
    • Bjørn Vatne: Slik skal vi velge våre ofre (Gyldendal)
  • Åpen klasse:
    • Gaute M. Sortland: Fotturar i Norge (Samlaget)
    • Morten Strøksnes: Havboka (Oktober)
    • Heidi Sævareid: Slipp hold (Mangschou)
MEN: Kortlista blir ikkje fullstendig før Jokeren har fått sin plass. Alle bokbloggere får vere med og stemme på bøkene som ikkje umiddelbart hamna på kortlista, og ei av dei blir og med på kortlista. Eg veit kven eg skal stemme på, og meir informasjon finner du på Bokbloggerprisens heimeside.

Anita, Beathe og Line har skrevet om kortlista.

XOXO

lørdag 23. januar 2016

Back to the Classics #2: "The Time Machine"

Forfatter: H.G. Wells (1866-1946)
Utgitt: 1895
Min utgåve: 1949
Format: Lånt innbundet papir, 118 sider
Forlag: Heinemann Educational Books

Den britiske forfatteren Herbert George Wells blir ofte kalt science fictions far med romaner som The Time Machine, The War of the Worlds og The Invisible Man. Han stod på nominasjonslista til Nobels litteraturpris fire gonger, og skreiv og mykje sakprosa. Romanen er lest i kategorien An Adventure Classic i BTTCC.

I victoriatidens Richmond har ein engelsk forsker invitert til middagsselskap. Under middagen underhalder forskeren gjestene med historien om ein mann som går under namnet the Time Traveller. Ei veke seinare er the Time Traveller middagsgjest hjå den same forskaren og blir sjølv forteljaren. The Time Traveller kan reise både fram og tilbake i tid med tidsmaskinen sin, og fortel ivrig om sine oppdagingar på godt og vondt.

Science fiction er absolutt ikkje min kopp med te, og eg kjem aldri til å lese sjangeren som underhaldning, til det har eg krimlitteratur. H.G. Wells presenterer ei spennande handling i sin kortroman, men dessverre syns eg ikkje han klarer å få det interessant nok for meg som ikkje har erfaring med sci-fi. Hovudpersonen framstår som einsidig, og romanen blir for kort til at handlinga får utvikle seg ordentleg. Mot slutten las eg kun for å bli ferdig, og The Time Machine kjem ikkje til å liggje lenge i hjernebarken.

XOXO