Søk i denne bloggen

tirsdag 1. desember 2020

Lesesirkel 1001 bøker | Bok utgitt mellom 1901 og 1960


Det er 1. desember, og tid for årets ellevte kategori i lesesirkelen. Kategorien i desember er Bok utgitt mellom 1901 og 1960 og her er det kun krav til årstal. 

Eg vil i år som i fjor sjekke i det stille om boka du har valgt er på den offisielle lista, og mi liste er finsjekket og oppdatert så bruk gjerne den. Eg håper dykk set pris på at eg sjekker boka/bøkene dine, og eg ser og det er liv i emneknaggen #elidas1001lesesirkel på Instagram. I begynnelsen av oktober laga eg ei gruppe på Goodreads for lettare å få beskjed om kva den enkelte har lest i sirkelen. Bruker du Goodreads, men er ikkje medlem av gruppa og har lyst til det så gi beskjed så kan det ordnes!

Eg set stor pris på eit vink om du har lest i dei ulike kategoriane for sjølv om eg er (i mine auge) ekstremt god til å sjekke ulike sosiale medier så er det ikkje alt eg får med meg. Spør og grav om du lurer på noko. Alle som leser noterer eg i fanen over her, og premiering blir det garantert! God lesnad!

XOXO

PS. Kategoriene for 2021 er klar (og lite endra frå 2020) så dei kjem om ikkje så lenge. DS.

mandag 30. november 2020

Leserefleksjonar #65 | November i bøker

November var: Plutselig vart det mørkt, og refleksvesten må på nesten både morgon og ettermiddag. Viktig å ikkje bli påkøyrt :-) Ungane har begynt å snakke om adventskalender og rampenisse, hemmelige julegaver og julepynt. Sjølv har eg nettopp hatt bursdag, solgt ein masse bøker på Bookis og nesten ramla på glatte veger til jobb.

I november har eg lest: Det er i alle fall ikkje lesetørke her, stikk motsatt til tider. Men eg kjenner novembermørket tar meg litt på kveldane, men lydbøker hjelper. Eg ser på denne lista over bøker og legger merke til at alle har eg lånt på biblioteket. Igrunnen ikkje så rart sidan det er der dei nye 2020-bøkene befinner seg.

* Tania Michelet: Min egen vei. Fra Mao til Gud B
* Lene Drange og Tore Løchstøer Hauge: Snaponomi B
* Gry Blekastad Almås: Norbritannia B
* Per Marius Weidner-Olsen: Jeg hadde en oppvekst nesten som min egen B
* Jonas Cornell: Harry & Charles. En kjærlighetshistorie B
* Tore Renberg: Tollak til Ingeborg B
* Hans Jørgen Sandnes: Orkanen (Krypto #2) B
* Joachim Førsund: Kohts bok B
* Harald Stanghelle: Kongen forteller B
* Louise Glück: Ararat B
* Louise Glück: Averno B
* Maja Lunde og Lisa Aisato (ill.): Solvokteren B
* Simon Stranger og Shwan Dler Qaradaki (ill.): Adventsstjernen B

I november fullførte eg ikkje: Eg har ikkje fullført tredje bok om Ingrid Barrøy for Barack Obama kom i vegen. Den er så god, og Obama sjølv leser på engelsk. Eg høyrer den i Audible.

I desember skal eg: Muligens pynte til jul, lese julebøker, gå tur når det er mørkt og julelysa har komt opp i andres heimar, glede meg saman med ungane at det er snart jul. Eg har 6 bøker igjen så når eg målet om 200 bøker i Goodreads challenge så det får eg til i løpet av veka.

XOXO

mandag 23. november 2020

Bok: "Kongen forteller" av Harald Stanghelle

Den norske journalisten og redaktøren Harald Stanghelle (f. 1956) er eit kjent namn i norsk presse. Han har blant anna vore politisk redaktør i Aftenposten og leder i Norsk Redaktørforening. At det er nettopp Stanghelle som skriver bok om Noregs konge er litt spesielt for Stanghelle er kjent republikaner. Kongen forteller kom til på grunn av eit spørsmål frå forlagssjef Erling Kagge og eg siterer frå epilogen:
Det var Erling Kagge som utpå høsten 2018 spurte om jeg ville skrive en bok om kong Harald. Det skulle ikke vere noen biografi, men en bok der kongen kunne reflektere rundt både liv og samfunn. Modellen var en dansk utgivelse der dronning Margrethe snakket med redaktør Thomas Larsen om Danmark og danskene. (s. 450)
I Kongen forteller har Harald Stanghelle satt saman ei bok på grunnlag av 11 møter på x antall timer samt eit besøk på Kongeskipet Norge. I tillegg til å snakke med kong Harald har prinsesse Astrid deltatt på samtalen som dreide seg om flukten frå Noreg, opphaldet i USA under krigen og heimkomsten i 1945. Dronning Sonja har samtalt med Stanghelle, og det same med kronprins Haakon. Det har blitt ei open og ærleg bok om livet, kjærleiken, samfunnet, gode og mindre gode hendingar i landet og ekstremt gode refleksjoner.

Då kong Harald og dronning Sonja feira sine 80-årsdager kunne kronprins Haakon og prinsesse Märtha Louise avsløre at dronning Sonja var ein ivrig bruker av mobiltelefon. Faren, kong Harald, derimot hadde ikkje mobiltelefon. Det slo ned som eit latterutbrot i salen. I denne boka kan Stanghelle avsløre at kongen har fått mobiltelefon. Kongen avslører at han er ikkje venn med den, og gløymer som oftest at han har. (s. 29) Det er for meg ein herleg fun fact om kongeparet vårt.

Før eg fekk denne boka frå biblioteket høyrte eg ein del om den, og det som gjekk igjen var dødsfallet til kongens tidlegare svigerson, Ari Behn, og talen til kongens barnebarn. Kongen og hans barnebarn, Maud Angelica Behn er nemlig ikkje så ulike i sin historie.
Bestefaren på første benk hadde ikke lest talen. Han ble slått av styrken 16-åringen viste. "Det var sterkt å høre den. Jeg hadde ikke hørt den på forhånd, men visste hun skulle gjøre det. Hun hadde holdt talen for en liten krets ved båren da den stod på Ullevål sykehus. Der var ikke jeg. Det var en sterk tale. Jeg var stolt over henne. 'At hun greier det', tenkte jeg. Det hadde ikke jeg greid." Maud Angelica var 16 da hun mistet sin far. Bestefaren hennes var 17 da hans mor døde. Begge dødsfallene etterlot seg en tenåring i dyp sorg. "Jeg har tenkt på akkurat det", sier kong Harald. Det har på en måte kommet tilbake når han ser et barnebarn holde tale ved sin fars kiste i Oslo domkirke. En jente på samme alder som han selv var da moren døde fra ham. "Det er derfor jeg sier at jeg ikke kunne greid å holde den talen." (s. 137)
En kongegjerning kan vera ganske einsamt. Du har riktignok kolleger i Europa, men det er liksom ikkje mogleg å ta ein øl eller kaffi med eit par konger ein kveld. Private venner har kongen fleire av, og i seilermiljøet blir han behandla akkurat som alle andre. Kongen har god humor, og sier sjølv at han som er så glad i å sjå konkurranseidrett har valgt ein så lite publikumsvennlig idrett. "Å se på seiling er som å se maling tørke. Det er kjedelig." (s. 191) At kongen vår har humor er det ingen tvil om.

Kongen forteller er ingen biografi. Det er ei refleksjonsbok. Nettopp derfor trur eg denne slår godt an blant det norske folk, og vil ligge under fleire juletre om ein månad. Eg veit og at den var etterspurt på min nærmaste Norli, og det liker eg. Anbefales!

XOXO

| Utgitt: 2020 | Format: Innbundet, 463 sider | Forlag: Kagge |

torsdag 19. november 2020

The 2020 Booker Prize - Vinnaren


Og vinnaren av The Booker Prize 2020 heiter Douglas Stuart og har skrevet romanen Shuggie Bain!

Gratulera til vinnaren og forlaget Picador! Douglas Stuart er den første skotten sidan James Kelman i 1994 til å motta Booker-prisen.

XOXO

søndag 8. november 2020

Bok: "Tollak til Ingeborg" av Tore Renberg

Den norske forfatteren Tore Renberg (f. 1972) fekk sitt litterære gjennombrot med romanen Mannen som elsket Yngve (2003). Etterpå skreiv han fleire bøker om Stavanger-guten Jarle Klepp, samt andre romaner, barnebøker og sakprosa. Han er og ein habil musiker. Eg såg han snakke på Klepp bibliotek for to år sidan, og viss du får mulighet til å oppleve Renberg på scenen - grip den! Tollak til Ingeborg er hans seinaste roman, og er nyleg nominert til Bokhandlerprisen 2020.

Tollak til Ingeborg presenterer eit lite karaktergalleri, og det er i hovudsak Tollak som snakker. I løpet av knappe 150 sider tar han ein oppsummering på livet sitt, og kva han har gjort med det. Det er ingen solskinnshistorie som bretter seg ut i romanen for Tollak kan vera både kjærleg og lunefull. Han har til tider drukke for mykje, og har sine svin på skogen. Kona døydde for nokon år sidan, og ungane er han omtrent ikkje på talefot med. Nå må han få dei til heimplassen for det er ting han er nødt til å forklare før han sjølv døyr. Tollak til Ingeborg er ikkje kronologisk skrevet slik eg ser det, og kapitla er korte. Det er ein må-lese-videre-stemning i boka som gjorde at eg las halve på kafé i går og resten til kvelds.

Eg har ikkje lest så mykje Tore Renberg, men blir ofte dratt inn i kva andre leser og diskuterer. Akkurat denne angrer eg ikkje på at eg har lest. Tollak til Ingeborg er til tider rått og brutalt, til tider ømt, og heile tida denne skrivekunsten. For er det noko eg er sikker på så er det at Tore Renberg kan skrive. Innimellom tenkte eg at Jon Fosse kunne ikkje gjort det betre. Også er den på nynorsk. Godt jobba, Renberg!

XOXO

| Utgitt: 2020 | Format: Innbundet, 167 sider | Forlag: Cappelen Damm |

torsdag 5. november 2020

Penguin Little Black Classics




For fem år sidan leste eg ein bloggpost hjå den tidlegare danske bokbloggeren Paperback Castles, og sidan då har eg ønska meg denne boksen. På dei fem åra har eg aldri tatt meg råd til den, men nå var dagen kome. Eg tillater meg å sakse frå den danske bokbloggeren:
80 vidunderlige bøger med små klassiske fortællinger af store, kendte og ukendte forfattere. Fra antikken til 1900-tallet, fra Grækenland til Rusland, Frankrig, Iran og Tyskland, fra noveller til lyrik, drama og eventyr – de 80 bøger spænder så bredt og kan både føre mig på tidsrejser og jordomrejser.
Af udseende er bøgerne enkelte og elegante, næsten grænsende til det kedelige. Små, sorte bøger med en velkendt pingvin påtrykt på ryggen og et hvidt bånd, der strækker sig fra forside til bagside. Simple, matchende indpakninger til smukke historier og store læseoplevelser. De pynter allerede så smukt på min bogreol.
Dei små bøkene er gitt ut i anledning 80-årsjubileet til Penguin Black Classics og eg gler meg til å lese både kjente og ukjente forfattere. For å ikkje spamme bloggen heilt med dei svarte små bøkene tenker eg samleinnlegg med 3 om gongen i ein periode. For alle skal bli lest. Ein liten pause frå kvardagens kjas og mas, og dukke ned i ein historie i lite format. Det blir bra!




Og ja, eg har tatt inspirasjon til bileta frå same blogg.

XOXO

søndag 1. november 2020

Lesesirkel 1001 bøker | Forfattar frå Oseania


Det er 1. november, og tid for årets ellevte kategori i lesesirkelen. Katgorien i november er Forfattar frå Oseania og her er det ikkje krav til kjønn, sidetal eller årstal. Dette er og kategorien som eg finner mest vanskelig. Eg har så langt funnet 13 bøker frå Oseania på lista med disse forfatterne: Katherine Mansfield, Frederic Manning, Christina Stead, Patrick White, Nevil Shute, Janet Frame, Thomas Keneally, Peter Carey, David Malouf og DBC Pierre. Få av dei er oversatt til norsk så eg vurderer å hoppe over dette kontinentet i neste års lesesirkel. Viss du veit om andre forfattere frå Oseania som er på 1001-lista legg igjen ein kommentar!

Eg vil i år som i fjor sjekke i det stille om boka du har valgt er på den offisielle lista, og mi liste er finsjekket og oppdatert så bruk gjerne den. Eg håper dykk set pris på at eg sjekker boka/bøkene dine, og eg ser og det er liv i emneknaggen #elidas1001lesesirkel på Instagram. I begynnelsen av oktober laga eg ei gruppe på Goodreads for lettare å få beskjed om kva den enkelte har lest i sirkelen. Bruker du Goodreads, men er ikkje medlem av gruppa gi beskjed så kan det ordnes!

Eg set stor pris på eit vink om du har lest i dei ulike kategoriane for sjølv om eg er (i mine auge) ekstremt god til å sjekke ulike sosiale medier så er det ikkje alt eg får med meg. Spør og grav om du lurer på noko. Alle som leser noterer eg i fanen over her, og premiering blir det garantert! God lesnad!

XOXO