Søk i denne bloggen

Laster inn...

tirsdag 9. september 2014

Man Booker Prize 2014 - nr. 3

I pausen på jobb fekk eg med meg shortlista, og den var overraskande. Ingen irer, ingen David Mitchell og generelt ei veldig svak liste. Nettstedet for prisen skriver dette.

Her er lista (med forlag og nasjonalitet):

* Joshua Ferris: To Rise Again at a Decent Hour (Viking) USA

* Richard Flanagan: The Narrow Road to the Deep North (Chatto & Windus) AUSTRALIA

* Karen Joy Fowler: We Are All Completely Beside Ourselves (Serpent's Tail) USA

* Howard Jacobson: J (Jonathan Cape) STORBRITANNIA

* Neel Mukherjee: The Lives of Others (Chatto & Windus) STORBRITANNIA

* Ali Smith: How to be Both (Hamish Hamilton) SKOTTLAND


Eg har kun lest Mukherjees bok, men den likte eg godt. Eg skal straks starte på ei av dei andre, eg må bare bestemme meg først. På torsdag kl 19 blir det nettreff på diskusjonsforumet på Facebook, og dei fire som driver stedet er tilstede. 14. oktober blir vinnaren annonsert, gler meg allereie!

XOXO

søndag 7. september 2014

I read therefore I am

Eg vart inspirert av Silje i dag til å skrive eit innlegg som ikkje er bokanmeldelse eller månadsoppteljing. Ho skriver at ho er her, sjølv om det kjem lite frå hennar kant. Eg kjenner at det kjem lite frå denne kanten og, og det er ikkje fordi eg ikkje leser. Det går bare så uendeleg tregt, også kjeder eg meg.

Ja, ein bokblogger og bokleser med hauger av uleste bøker kjeder seg. Noko av årsaken vel eg å skulde på for mange valmoglegheiter. Biblioteket med sine fysiske bøker, biblioteket med sine ebøker, Kindle med sine ebøker, og mine eigne bokhyller. Eg vil lese alt på ei gong, og helst i raskare tempo. Fins det ein kur for slik dårleg samvittighet? Eller er det bare tull å ha dårleg samvittighet for forfattere ein syns ein skulle ha lest meir av?

Bøkene eg trudde skulle ta meg med hud og hår gjer ikkje det, og eg lengter til ei bok som skal gripe meg og ikkje får meg til å tenkje på morgondagen, eller rotet i skapet, eller mangelen på interessante innlegg på bloggen.


Eg trur det blir betre på tysdag. Då blir Bookerprisens shortlist publisert, og eg får endeleg vite om Siri Hustvedt og Neel Mukherjee havner på den. Eg ynskjer verkeleg å ha begge på den lista. Samtidig held eg på med to bøker som kan havne på lista, men motivasjonen for å lese bøker du ikkje veit havner på shortlist er synkande.

Samtidig som eg held på med Booker-styret (akkurat nå rett før shortlist er det eit styr) gler eg meg noko heilt vanvittig til lørdag. Neste veke må gå i reserfart! På onsdag bestilte eg Lisa Aisatos Fugl på bokhandelen, og vart fortalt at det kunne gå ei lita veke før eg fekk den. Greit det, tenkte eg. To dager seinare kunne eg hente den. Dei har korte veker i bokhandelen! Ved hjelp av Instagram har Lisa Aisato lovt å signere den, og eg er så frimodig at eg tar med meg Mine to oldemødre og. Det er ei nydeleg billedbok som eg har hatt stor glede av. Lørdag med bokbloggtreff blir knallbra, eg gler meg så eg kan nesten ikkje sitte stille.

Så kva leser eg for tida? Det går i samvittighetskvalende krim, Booker-bøker, og 1001-bøker. Akkurat nå i kategorien samvittighetskvalende krim er det Jan Mehlum og Karin Fossum som surrer og går i CD-spelaren. Fordelen med lydbok er heilt klart at eg kan gjera noko anna samtidig. Eg er så merkeleg at eg fint kan lese ei anna bok ved siden av.

Ynskjer alle ein strålande søndagskveld!

XOXO

søndag 31. august 2014

Auguststatistikk

Søndag morgon. Eg gløtta akkurat bort på kalenderen, og oppdaga at månadsinnlegget må ut. Eg burde jo ha visst dette frå eg stod opp sidan det er årsdagen for prinsesse Dianas død (rojalist på min hals). Uansett så har august vore ein meget grei månad. Det er travelt å starte opp igjen med jobb på ny avdeling, og attpåtil på småbarnsavdeling. Eg har likevel fått lest ein del, og det er eg fornøgd med. Blogginga går det så som så med, eg har fleire bøker eg ikkje har blogga om, men det er ikkje alle eg kjenner eg må blogge om. Mogleg eg tar eit res gjennom bøkene i ein ganske basic way.

Bøkene eg har vore borti

Eg leser i hytt og vær som alltid, klarer aldri å halde meg til ein sjanger. Krimseriane er mest for underhaldninga, eg prøver å kome ajour med to damer som har vore på lista mi alt for lenge. Elles går det i all hovudsak i Booker-prisen. Eg skal gjera eit heiderleg forsøk på å kome gjennom ein del bøker før 9. september. Akkurat nå går det litt trått, men eg mister motivasjonen i øyeblikk, og leser igrunnen betre når eg veit med sikkerhet at vinnaren er ein av dei eg les på. Det er ei lita veke til shortlist, og då er det kun dager til bloggtreffet. Gleder meg veldig, og håper eg ser fleire av dykk der.

* Unni Lindell: Sørgekåpen (CI #3) (ferdiglest)
* Siri Husvedt: Denne flammende verden (ferdiglest)
* Karin Fossum: Den som frykter ulven (KS #3) (ferdighøyrt)
* Paul Johnson: Churchill (ferdiglest)
* Karin Fossum: Djevelen holder lyset (KS #4) (ferdiglest)
* Neel Mukherjee: The Lives of Others (ferdiglest)
* Jens O. Simensen, Dagfinn og Mona Enerly: Veien videre (ferdiglest)
* Arundhati Roy: Guden for små ting (ferdiglest)
* Nora Roberts: Chasing Fire (ferdighøyrt)
* Synnøve Eriksen: Lykkeland (Jordbærdamene #1) (ferdiglest)
* Niall Williams: History of the Rain (påbegynt)
* Joseph O'Neill: The Dog (påbegynt)
* Bernhard Schlink: The Reader (påbegynt)
* Donna Tartt: The Goldfinch (påbegynt)
* Unni Lindell: Nattsøsteren (CI #4) (påbegynt)
* George R.R. Martin: The Clash of Kings (A Song of Ice and Fire #2) (forkastet)

Ein shopoholikers bekjennelser

Det å halde seg vekke frå bokhandelen fungerer ikkje, men det ser ikkje så galt ut denne månaden. Eg har for første gong på nærmare ti år starta på ein serie (og det er attpåtil av samme forfatter eg kjøpte forrige serie av). Elles har eg kjøpt fleire Salman Rushdie, så det lover godt for Booker-lista mi.

* Synnøve Eriksen: Lykkeland (Jordbærdamene #1)
* Synnøve Eriksen: Tornekratt (Jordbærdamene #2)
* Alice Munro: Noveller i utvalg (Gyldendal)
* Agnes Ravatn: Fugletribunalet (Samlaget)
* Salman Rushdie: Grunnen under hennes føtter (Aschehoug)
* Salman Rushdie: Sataniske vers (Aschehoug)

Status lesemål

3 krim, 3 off the shelf, 3 Booker-bøker, 1 off the shelf.

Mål for september

Lese masse!

XOXO

lørdag 23. august 2014

Lesesirkelbok: "Guden for små ting"

Forfatter: Arundhati Roy (f. 1961)
Originaltittel: The God of Small Things
Utgitt: 1997
Min utgåve: 1997
Oversetter: Ragnfrid Stokke
Format: Innbundet, 276 sider
Forlag: Pax
Mål/utfordringar: 1001 bøker, Man Booker Prize, Nye forfattere

Det er alltid meget praktisk for ein lesehest som leser frå ulike lister å kombinere to slike lister. Den indiske forfatteren Arundhati Roy mottok i 1997 Man Booker Prize for debutboka si, og havna på 1001 lista i 2006. Roy har skrevet fleire essay etter debutromanen, men Guden for små ting er så langt hennar einaste roman.

Guden for små ting sentrerer seg rundt ei tragisk hending i familien Kochamma. Det er knytta stor spenning til at syskenbarnet Sophie Mol, og mora hennar Margaret, skal kome til Kerala. Tvillingparet Estha og Rahel forstår ikkje heilt kvifor dette er så fantastisk, men dei innlemmer ho i leikene deira. I tillegg til Estha og Rahel får me lese om mora deira, besteforeldrene, grandtanta, onkel Chacko (far til Sophie og Margarets eksmann) og andre fargerike karakterer i den vesle landsbyen i India. Arundhati Roy bruker den tragiske hendinga som eit springbrett til utforsking av karakterane. Korleis hendinga med Sophie Mol påverka dei ulike familiemedlemmane, og hvilke følgjer det fekk for dei andre.

Eg har lest fleire indiske bøker det siste året, og syns det er meget interessant. Arundhati Roys roman er ikkje eit unntak, og eg finner den meget vakkert skrevet i tillegg. Ho klarer kunststykket å balansere eit nydeleg språk saman med ein sterk historie. Romanen er ikkje skrevet kronologisk, men det gjer det heile meir interessant. Den er akkurat som eit puslespel og betane kjem til etterkvart. Til eksempel kjem hendinga med Sophie Mol i starten av boka, medan historiemessig skjedde det i slutten av hennar 14 dager lange besøk i India. Dette var ei god bok som absolutt fortener sin Booker-pris, og plassen på 1001 lista.
Romanen er lest i forbindelse med Lines lesesirkel. Anbefales!

XOXO

mandag 18. august 2014

Booker-longlist: "The Lives of Others"

Forfatter: Neel Mukherjee
Utgitt: 2014
Format: Kindle, 532 sider
Forlag: Chatto & Windus (Vintage Digital)
Mål/utfordringar: Nye forfattere, Man Booker Prize

Då eg satt på flyplassen i Trondheim og leste om Bookerprisens longlist så var det Neel Mukherjee som var førstemann ut til å bli lasta ned. Det var igrunnen kun fordi det var den første eg fekk has på (Siri Hustvedt låg då heime). Dette er den indiskbritiske forfatterens tredje roman. Eg og The Lives of Others har gått ein lang veg, men me vart omsider einige.

The Lives of Others går føre seg i India i 60-åra. Familien Ghosh består av mor og far (Prafullanath og Charubala), fire søner (Adinath, Priyonath, Bholanath og Somnath) og ei dotter (Chhaya), svigerdøtre og seks barnebarn. Dei bur alle i eit stort hus i Calcutta, og har soverom etter rang. Til eksempel så bur dei gamle foreldra øverst, den eldste sonen med familie har meget god plass under dei, medan enkja etter den eine sonen (Somnath) bur på eit rom i kjelleren med sine to barn. Dei møtes som regel kvar dag til alle måltider, og det er nå den eldste svigerdottera (Sandhya) som regjerer i familien på grunn av svigermoras sviktande helse. Det er ein tett familie samtidig som alle har hemmelegheiter som dei for all del ikkje vil dele med nokon. Då Supratik, sonen til Adinath, stikker av og melder seg for kommunistgruppa Naxalite går foreldra hans i oppløysing. Det er opptakten til ein familie som det langsomt går nedover med.

Historia er fortalt delvis kronologisk, med fleire innhopp som fortel forhistorien til sønene og den ugifte dottera. Søskna er gode vener og vel forlikte, men det ligger eit hav av sjalusi bak dei alle, og spesielt den ugifte søstra har ei meget giftig tunge. Prafullanath Ghosh har erverva sin formue i papirproduksjonsbransjen, og det har gått både opp og ned i bransjen. Nå er det sønene, hovedsakeleg den eldste sonen, som styrer butikken. Då sonen hans forsvinner blir heller ikkje arbeidet skjøtta så bra. Utanom historiane om familien Ghosh, fortel Neel Mukhjerjee om prøvelsane Supratik gjennomgår i Naxalite, og korleis han ser på familien sin.

Som skrevet har eg gått ein lang veg med denne boka. Eg bestemte meg tidleg for at eg skulle ikkje gje meg for eg trur dette er ei type bok som kan havne på shortlist. Den er utfordrande, spennande, interessant, og den krever sin lesar. Eg har slitt meg gjennom fleire kapittel på grensa til å gje opp, også skjedde det ting i boka som gjorde at eg måtte lese vidare. Det er ikkje ei bok du les ei side her og ei side neste dag, du må konsenterere deg, og det vil eg ha ut av ei Booker-bok. Det er ein del namn å halde styr på, og når romanen etterkvart minner om ein russisk roman på grunn av diverse kallenamn, så seier det seg sjølv at det var eit sjakktrekk av forfatteren og forlaget å plassere eit slektskart i byrjinga av boka. Sidan eg las den på kindle, så skreiv eg av slektskartet og det har hjulpet meg mykje. Når det gjelder historien så syns eg den minner både om Thomas Manns Buddenbrooks og Jhumpa Lahiris Booker-bok frå i fjor, The Lowland.

Neel Mukherjees roman er herved anbefalt!

XOXO

Andre anmeldelser av romanen:

* The Guardian 08.06.14 (besøkt 18.08.14)

fredag 15. august 2014

Lesesirkelbok: "Churchill"

Forfatter: Paul Johnson (f. 1928)
Originaltittel: Churchill
Utgitt: 2009
Min utgåve: 2013
Oversetter: Erik Ringen, Einar Blomgren
Format: Heftet, 181 sider
Forlag: Pax
Mål/utfordringer: Off the shelf, Nye forfattere

Det er nokre månader sidan eg deltok i Moshonistas biografilesesirkel, men då eg fant ei lita tynn flis om Winston Churchill i bokhylla og temaet var politikere kunne eg ikkje la vere. Det kunne vore ei god bok om Churchill, men dengang ei.

Winston Churchill levde eit langt og innhaldsrikt liv. I løpet av sine 90 år tilbrakte han 55 år som parlamentsmedlem, 31 år som minister, og nesten 9 år som statsminister i Storbritannia. Han vart fødd 30. november 1874, og døydde 24. januar 1965. Han hadde hustru og familie, og var godt likt blant det britiske folk. Han var sjølv med på utforminga av herregården han eigde i ein periode, malte fleire hundre malerier og fekk publisert nærmare 10 millioner ord. I 1953 mottok han Nobels litteraturpris for sine bøker om britisk historie og andre verdenskrig.

Den britiske historieforfatteren Paul Johnson skriver kort og intenst om ein av dei viktigaste personane i andre verdenskrig, men klarer ikkje å fenge lesaren. Eg fant språket kjedeleg, og sleit med å kome gjennom dei knappe 200 sidene. Eg trur det fins betre bøker om Churchill, men hans eigne bøker er muligens og meget lesbare.

XOXO

søndag 10. august 2014

Smakebit på ein søndag - nr. 59

Flukten frå virkeligheten publiserer kvar søndag ein smakebit frå ei bok ho les, og inviterer andre bloggere til å bli med. Skriv eit innlegg om din smakebit, og link innlegget ditt til Maris innlegg.

Politikere er neste tema i Moshonistas lesesirkel, og eg har gravd fram ei lita tynn bok om Winston Churchill.
I 1946, da jeg selv var 17 år gammel, var jeg så heldig at jeg fikk anledning til å stille ham et spørsmål: "Herr Churchill, hva er årsaken til all den suksess De har hatt i livet?" Uten å nøle eller tenke seg om, svarte han: "Energisparing. Du må aldri stå hvis du kan sitte, og aldri sitte hvis du kan ligge." Og så satte han seg inn i limousinen sin.
Frå Paul Johnsons Churchill.

XOXO