Søk i denne bloggen

onsdag 20. september 2017

Oslo-helg frå h... til happy days!

Det er ikkje ofte eg tyr til sterkere vokabular, men fredag kveld hadde eg mange på lager. Onsdag gjekk eg frå sur til oppgitt til resignert på grunn av mogleg flystreik og kanskje eg ikkje kom meg avgårde. Det siste eg gjorde før eg la meg var å bytte fly, og vips var streiken avblåst. Fredag kveld skulle eg ta flyet til Oslo og møtte opp i god tid før flyet skulle gå (riktig nok to timer seinere enn min originale flight). Så vart flyet forsinka både ein og to gonger, og 3 timer på overtid gjekk eg på flyet til Oslo. Klagemail har eg sendt, men for min del så vart ikkje helga spolert, eg tenker meir på paret med 3-åringen, og den eine mannen som skulle videre til Bodø. Eg mista bare ein meget kjekk kveld på Litteraturhuset (underholdningen var ikkje mykje å skryte av fekk eg høyre på lørdag btw, men selskapet er bra).

Når du endeleg har komt deg på flyet og du bruker dei neste 40 minutta på å sjå på klokka kvart 10. sekund for du veit at siste flytog går 00.50 då blir du ganske stressa i hodet. Det rakk eg med eit nødskrik, og samla det motet eg hadde og gjekk opp heile Karl Johans gate klokka 01.30 ein lørdagsmorgon. Då vart eg forøvrig overraska over kor mykje folk det var ute. Alt eg ville var å finne meg ei seng, medan andre var klar for meir fest og moro! Eg hadde vore i kontakt med hotellet, men ikkje etter den siste forsinkelsen så den supersnille nattevakten hadde venta på meg i over ein time, og begynte muligens å bli litt bekymra. Eg kom meg i seng, men det vart ikkje for mykje søvn for k. 08.00 var eg superklar for frokost (det var eg forsåvidt og 01.30, men det var ingen som ville servere meg då).

Marianne frå ebokhyllami var på samme hotell, men litt tregere enn meg så eg var nede to gonger i frokostsalen den morgonen ;-) Etterkvart surra me oss ut i gatene, og nedover mot Eldorado. Her traff me fleire kjente fjes, og gjekk mot Grønland. På Asylet hadde me bokbloggertreff med mingling, quiz (som mitt lag vant bare så det er sagt!) og ein meget god diskusjon/debatt om bloggelyst/motivasjon/driv. Det er ikkje til å stikke under ein stol at blogging går opp og ned, men at det er fleire som får ein boost etter bokbloggertreffet er bevist bare denne veka. Etter ca to timer braut me opp, og gjekk ut i gatene på bokhandel-hopping. Først var me innom Cappelens Forslag, så innom eit bakeri for i det heile tatt å kunne gå videre (gretne boklesere liker ingen), så Norli Antikvariat, Tronsmo og til slutt Eldorado. Hjå sistnemnte hamna me i trappa til slutt og erklærte bokhandel-hopping for vellykka!

Med eit par timer til midddag fant fleire av oss ein kafé og tok ein kopp kaffe før me rusla til naboen til Asylet, Dattera til Hagen, for middag. Paraplydrinker, masse latter, gode samtaler og sjekking av kven som gjekk ut av Skal vi danse og Stjernekamp og timane forsvinner fort. Søndag opprant med strålande sol (skulle tru vérgudane visste at vestlendingane har sett lite til sola) og med litt dårlige kne på Marianne tok me ein interessant taxitur til Oslo S. Meir skravling, litt tvangslesing, og flytur tilbake til Stavanger og vips var helga over!

Eg er ganske flink til å handle på slike turer, men det einaste eg kom heim med var 3 bøker, og det er jo nesten utroleg. Om seks veker skal eg tilbake med mor for å sjå Les Miserables, og muligens meir shopping. Det som vart bestemt under diskusjonen på lørdagen er at neste års bokbloggertreff skal skje i Stavanger under Kapittel-festivalen! Tenk å ligge på hotell ein liten halvtime frå sin egen leilighet. Det kan fort bli gøy! Super helg med nokre av dei beste eg veit om, og velkommen til Stavanger neste år.

XOXO

onsdag 13. september 2017

Man Booker Prize 2017 - shortlist


Innimellom bekymringen for om eg er streikefast på vestlandet i helga eller ei, så kjem nyheten om dette årets shortlist frå Man Booker Prize. Eg har ikkje fått lest så mykje som eg hadde tenkt, men då eg såg lista tidlegare i dag så mangler eg kun 2 av 6 bøker, og det er ikkje så verst.

6 bøker har fått plass på dette årets shortlist, og lista er som følger:

Title Author (nationality) (imprint)
  • 4 3 2 1 by Paul Auster (US) (Faber & Faber)
  • History of Wolves by Emily Fridlund (US) (Weidenfeld & Nicolson)
  • Exit West by Mohsin Hamid (Pakistan-UK) (Hamish Hamilton)
  • Elmet by Fiona Mozley (UK) (JM Originals)
  • Lincoln in the Bardo by George Saunders (US) (Bloomsbury)
  • Autumn by Ali Smith (UK) (Hamish Hamilton)
Etter longlist vart publisert har eg altså lest 4 av bøkene, og satser på å få lest dei to siste fram mot 17. oktober. Linkane går til mine anmeldelser!

Min favoritt er History of Wolves, men det kan endra seg etter at dei to siste er lest. Dei som er nominert er ikkje bøker eg ville valgt å lese om det ikkje var for prisen, men det viser at mitt ståsted i litteraturen trenger til tider eit spark bak for utfordringens del. Lista er generelt grei, men eg kunne med fordel tenkt meg å bytta ut Exit West, men det er muligens bare meg (og Ann Helen frå kommentaren på gårsdagens bilete).

XOXO

søndag 10. september 2017

Bok: "Vi på Saltkråkan"

Forfatter: Astrid Lindgren (1907-2002)
Utgitt: 1964
Min utgåve: 2017
Format: Innbundet, 391 sider
Forlag: Cappelen Damm

Den svenske forfatteren Astrid Lindgren er verdskjent for sine romaner for barn, og for sine ulike karakterer som Pippi, Madicken, Emil og Rasmus. I 2017 skal eg fokusere på Lindgrens romaner, og eg veit det er mange gode historier i disse bøkene.

Vi på Saltkråkan er historier om då familien Melkerson frå Stockholm tilbrakte eit år på øya Saltkråkan og endte opp med å kjøpe huset etter ein heisatur i gatene i Norrtälje. I tillegg til dei fem medlemmene Melkerson blir me kjent med familien Grankvist, Söderman og hans barnebarn Stina, læreren Bjørn og eit par andre bikarakterer. For meg er dette kjente og kjære historier frå barndommen då min barndoms bok har eit flott bilete av Tjorven og Båtsmann på omslaget, og har blitt lest fleire gonger. Eg har og vore i Astrid Lindgrens verden i Vimmerby og tatt toget gjennom Saltkråkan-teateret. Meget god opplevelse!

Det som er spesielt med Vi på Saltkråkan er at dette vart først skrevet som manus til ein TV-serie, og boka i sin heilhet vart skrevet etterpå. TV-serien frå 1964 vart godt mottatt og eg har sett den fleire gonger. Det er og lagt fem spillefilmer seinere, og der får me ein fortsettelse av romansen som oppstår på slutten mellom Malin og Petter. For ein romantiker som meg så vart det fint! Sidan eg kan Vi på Saltkråkan nærmast på rams så vart denne lesinga litt kjedeleg til tider, så nå kan det godt ta nokre år før eg leser den om igjen. Feidene mellom Tjorven, Pelle og Stina blir aldri utdaterte, og eg kan nærmast sjå føre meg ansikta til Johan og Niklas då dei oppdager at Teddy og Freddy ikkje er gutter, men jenter. Festlige øyeblikk! Anbefales!

XOXO

lørdag 9. september 2017

Bok: "Verda er ein skandale"

Forfatter: Agnes Ravatn (f. 1983)
Utgitt: 2017
Format: Innbundet, 95 sider
Forlag: Samlaget

Den norske forfatteren Agnes Ravatn hausta gode kritikker og vann blant anna Bokbloggerprisen 2013 i romanklassen for Fugletribunalet. Ho har gitt ut fleire bøker i både roman- og sakprosaklassen, og er i følge forlaget "kjend for si særeigne, vittige stemme og sitt skarpe blikk for menneskeleg svakheit." (sitatet er henta frå følgeseddelen til boka)

Verda er ein skandale er ei samling reisebrev frå då Agnes Ravatn tok med seg mann og barn og flytta frå hovudstaden og til Valevåg i permisjonstida. Svigerfamilien hadde eit småbruk som ikkje var i bruk, og med litt oppussing vart det ein fin bustad for ein liten familie. Eg hadde høge forventningar til denne samlinga og det vart innfridd. Ravatn skriver ærleg og med ein god dose skarp humor om livet utan Internett, om den perfekte pennen, om fisking, om hvordan lage knekkebrød og om ein handletur til Haugesund. Samlinga er lest i eit jafs, også tar ein små munnfuller etterpå av det ein likte best. Festlig og humoristisk ein grå laurdag i september.

Takk til Samlaget for leseeksemplar!

XOXO

mandag 4. september 2017

Booker-longlist: "Days Without End"

Forfatter: Sebastian Barry (f. 1955)
Utgitt: 2016
Format: Heftet, 301 sider
Forlag: Faber and Faber

Den irske forfatteren Sebastian Barry er eit kjent namn i litteraturverda, og har hatt to romaner på shortlist og ein på longlist tidlegare. A Long Long Way (2005) og The Secret Scripture (2008) har vore på shortlist, medan On Canaan's Side (2011) var på longlist. Barry er i tillegg den første romanforfatteren som har mottatt Costaprisen for Book of the Year to gonger. Han blir av mange rekna som ei av Irlands beste forfattere, og er med romanen Days Without End på dette årets Man Booker Prize longlist.

I Days Without End møter me sytten år gamle Thomas McNulty som har nyleg verva seg til hæren på 1850-talet. Tidleg i boka møter han John Cole, og dei to kjemper side om side i den amerikanske borgerkrigen. Ein heil del anna skjer med dei to, og på eit tidspunkt i boka treffer dei ei jente, men så langt kom eg aldri.

Når du ca 20 sider inn innser at både språket og historien ikkje er i di gate, men hallo, boka er nominert til Booker-prisen og du leser ca 100 sider til, men kor mykje eg har fått med meg er eit anna spørsmål. Eg har lest dialekt før på engelsk, men det var ikkje heile boka den gong. I Elizabeth Gaskell North and South er det brukt ei anna dialekt når Margarets venner Nicholas og Bessy snakker, og det er heilt greit. I Days Without End følte eg for å lese høgt fleire gonger for å få med meg kva som vart sagt, og det er slitsomt i lengden.

Eg ser at fleire på Goodreads gir boka høg score, og eit par har ikkje lest ferdig, men alle kan ikkje like dei same bøkene. Det blir fort kjedeleg! Om 9 dager blir shortlist annonsert, og eg trur faktisk denne boka kjem med sjølv om eg ikkje likte den.


XOXO

fredag 1. september 2017

Harry Potter First Day of School 1991-2017

01.09.1991: "Hagrid must have forgotten to tell him something you had to do, like tapping the third brick on the left to get into Diagon Alley. He wondered if he should get out his wand and start tapping the ticket box between platforms nine and ten." (Harry Potter and the Philosopher's Stone)
01.09.2017: "The last trace of steam evaporated in the autumn air. The train rounded a corner. Harry's hand was still raised in farewell. (...) The scar had not pained Harry for nineteen years. All was well." (Harry Potter and the Deathly Hallows)

XOXO