Søk i denne bloggen

Laster inn...

fredag 1. juli 2016

Leserefleksjoner #7: Kjappe juni

Kjelde: Pinterest
Juni var: Travel på jobb med innkøyring av 3-åringer til stor avdeling (me gler oss til 10. august når me flytter ned) og avslappande heime med ein haug med bøker. Eg har nytt nokre dager med sol både på jobb og på terrassen, men dessverre ville det ikkje vare, og juni vart avslutta i regnklede. Håper på betre ver i juli. Kveldane har blitt brukt ein del på Netflix då den ultimate kose-seg-sofaen-serien Full House dukka opp. Juni har vore like kjapp som mai, men nå må det roe seg litt.

I juni las eg: 17 bøker! Eg er i sjokk, og forstår ikkje korleis eg har fått det til. Den gode blandinga mellom ulike format fungerer perfekt i juni og.

I juni kjøpte eg: 4 bøker, vant 2 hjå SolumBokvennen, og fekk 8 nydelege eventyrbøker hjå tanta mi då eg hjalp til med å vaske ut huset hennar. Alle bøkene er velkomne!

Junis store leseoppleving: Veldig mykje bra i juni, men den som eg ikkje klarte å legge frå meg var Margaret Atwoods Den blinde morderen. Meget bra historie, og eg gler meg til meir Atwood.

Junis lesesirkler/utfordringer: Eg har lest Agnes Grey i 1001-sirkelen, lest 7 bøker frå eiga ulest-hylle, og diktbøkene til Roald Dahl.

På julis leseliste står det: Afrika i 1001-sirkelen og svensk/dansk bok i bokhylle-utfordringa. Bookerprisens langliste kjem i slutten av juli, det same gjer den nye boka til J.K. Rowling og ei ny bok av Lucinda Riley. Ulest-hylla trenger slanking, og det blir spennande å sjå kor mykje eg har lest i slutten av månaden. Sommarferien har begynt, men eg er redd for at det kan bli lite lesing på ferieturer til Kristiansand og Bergen dei neste vekene. Time will show!

Kva har du lest og opplevd i juni?

XOXO

tirsdag 28. juni 2016

1001 bøker/Booker-vinner 2000: "Den blinde morderen"

Forfatter: Margaret Atwood (f. 1939)
Originaltittel: The Blind Assassin, oversatt av Inger Gjelsvik
Utgitt: 2000
Min utgåve: 2004
Format: Heftet frå bokhylla, 628 sider
Forlag: Aschehoug

Den canadiske forfattaren Margaret Atwood har skrevet eit titalls romaner og noveller sidan debuten med The Edible Woman i 1969. Atwood har mottatt fleire høgthengande litteraturpriser i karrieren, blant anna Booker-prisen i 2000, og plass på shortlist for same pris i 1986, 1989, 1996 og 2003. Atwood blir ofte nemnt i forbindelse med Nobel-prisen, og håpet mitt er at det blir hennar tur ganske snart. Den blinde morderen er mi tredje Atwood-bok, men det blir neppe den siste.

I Den blinde morderen blir me kjent med Iris Griffen. Ho er i 80-åra, sjuk, einsam og fattig, men på ingen måte utan viljestyrke. I løpet av over 600 sider fortel Iris om sitt og lillesøstra Lauras liv i Ontario, Canada på 30- og 40-talet. Historien fortel om kjærleik og oppbrot, ekteskap, forelskelse, ein velståande heim og familiesagaen. Vevd inn i historien kjem Lauras roman, "Den blinde morderen". Romanen forårsaka sjokk i si samtid, og trådane frå den kan på ekte Atwood-vis trekkas til Iris' beretning. Livet har på ingen måte vore ein dans på roser for Iris, men ho er ikkje klar til å legge inn årene før ho har skrevet sin eigen familiehistorie. Kanskje kjem barnebarnet heim ein dag og les det ho har skrevet. Muligens vil det lette trykket som førte Sabrina ut i den store verda. Iris har håp!


Den blinde morderen tok eg med heim frå bokbordet frå forrige bokbloggtreff, og den har blitt liggande. Eg har eit mål for øyeblikket om å lese meir frå bokhylla, og så langt fungerer det. Boka starta stille og forsiktig, og var det eg trengte akkurat då. Sengelektyren var satt, men så skjedde det ein masse ting i boka, og eg klarte ikkje å legge den frå meg. Sidene føyk avgarde, og eg som vanlegvis les i fleire papirbøker om gongen leste kun denne. Iris Griffen er ei skjønn dame som muligens burde vore på ein aldersheim med dei matvanane, men med Myra i nabolaget er det ingen fare. Familiehistorien hennar er intrikat og på grensa til forsømmelse, og minner ikkje reint lite om Diane Setterfields The Thirteenth Tale.


I oppveksten var søstrene Iris og Laura godt beskytta, muligens ein anelse for mykje, og det ligger mykje mellom linjene i historien. Slutten er på sin måte sjokkerande, men i ekte Atwood-ånd. Den blinde morderen har fått fram mange ulike sinnsstemninger i meg, og eg forstår veldig godt kvifor Margaret Atwood mottok Booker-prisen i 2000. Dei siste åra har eg lest meir og meir på originalspråket, men når eg hadde den norske oversettelsen så las eg den. Eit par gonger har eg stussa over ordvalget til oversettaren, men alt i alt bra jobba. Varmt anbefalt!

XOXO

søndag 26. juni 2016

Bok: "De fires tegn" (Sherlock Holmes #2)

Forfatter: Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930)
Originaltittel: The Sign of the Four, oversatt av Nils Lie
Utgitt: 1890
Min utgåve: 2015
Format: Innbundet, 192 sider
Forlag: Bokvennen

Den britiske forfatteren Sir Arthur Conan Doyle studerte medisin innan han skreiv første bok om Sherlock Holmes. Lite visste han at han hadde skapt eit fenomen som framleis er gjeldande den dag i dag.

I De fires tegn får Holmes og Watson besøk av den unge Mary Morstan. Frøken Morstans far forsvant sporlaust for ti år sidan, men i nokre år etter dette har ho mottatt perler frå ein ukjent avsender. Nå ønskjer Mary Morstan å kome til botn i saka, og sender Holmes og Watson ut på ein av dei mest eiendommelege sakene i historien. London er full av ulike avkroker, og mysteriet fører dei inn i ein av dei mest tåkete, og forholdet deira vil aldri bli det same igjen.

Mitt andre møte med Sherlock Holmes, og eg likte betre denne enn En studie i rødt. Klassisk krim der unge gategutter blir detektiver, hemmelege luker i skumle hus, forbrytere som hadde skremt vatnet av dagens detektiver og mykje meir gjer denne bloggaren veldig glad. Språket er førsteklasses, og det er ingenting eg stusser på i norsk oversettelse. Det flyter like godt på norsk som eg trur det ville gjort på engelsk. Anbefales!

XOXO

onsdag 22. juni 2016

Bok: "Presten i Nibbleswicke"

Forfatter: Roald Dahl (1916-1990), Quentin Blake (illustratør)
Utgitt: 1991
Min utgåve: 1993
Format: Innbundet, 24 sider
Forlag: Gyldendal

Den norskætta britiske forfatteren Roald Dahl ville fylt 100 år i år, og med fullt av nyutgitte lydbøker hjå Storytel har eg satt i gang eit prosjekt. Roald Dahl har skrevet både for barn og vaksne; skjønnlitteratur og sakprosa. Eg vil i første omgang høyre meg gjennom Storytel og barnebøkene.

Presten i Nibbleswicke fant eg ikkje hjå Storytel, men biblioteket veit råd. Dette er ein morsom historie om ein ny prest som etter utallige bekymringer om sin nye jobb ender opp med å rolse til dei vanlegaste orda han bruker når han snakker med menigheten. Det fører til ein del morsomme scener, og til slutt finner ein lege råd for kva presten kan gjere. Boka vart skrevet for det engelske dysleksiforbundet kort tid før Dahl døydde i 1990.

Anbefales!

XOXO

søndag 19. juni 2016

Bok: "Mord i prestegården" (JM #1)

Forfatter: Agatha Christie (1890-1976)
Originaltittel: Murder at the Vicarage, oversatt av Liv Malling
Utgitt: 1930
Min utgåve: 2012
Format: Hefta, 201 sider
Forlag: Aschehoug

Den britiske forfatteren Agatha Christie er velkjent for sine krimromaner om Hercule Poirot og Miss Jane Marple. Eg har lest fleire bøker om begge heltane, og sett ørten filmatiseringar. Å lese bøkene etter å ha sett den filmatisert er spennande for det gir meir kjøtt på beina, og er ein mulighet til å sjå kva som eventuelt har blitt kutta eller endra på i forhold til historiens originalitet.

I St. Mary Mead bur det fleire nysgjerrige eldre damer, det bur ein sogneprest og hans unge kone, og oberst Protheroe med familie. Obersten er ikkje godt likt i landsbyen, og då han blir funnet drept på sogneprestens kontor er det ikkje mindre enn sju mistenkte i saken. Politiet med kriminalbetjent Slack i spissen kjem ingen veg, men miss Marple veit råd. Den dama lar seg ikkje stoppe så lett!

Eg syns Agatha Christies krimromaner såpass handlingsbasert at eg lar det vere med dette innblikket i historien. Mord i prestegården er den første romanen om Jane Marple, men det blir nemnt at miss Marple har hatt nesen sin i saker tidlegare i St. Mary Mead. Det er ein interessant samling av karakterer i romanen, frå sognepresten og obersten til deira familier og andre landsbybeboere. Det som er ekstra interessant med denne romanen er at det er sognepresten som fortel, og det er han alle går til når dei har opplysningar i saken. Miss Marple er omtrent som ein morsom bifigur som til slutt har løysinga. Eg blir sjelden skuffa av ein Christie-roman, og denne er intet unntak. Eg har sett filmatiseringa med Geraldine McEwan, og er glad for at det er ei god stund sidan for då kunne eg lettare leve meg inn i handlinga og gjette meg fram til kven mordaren var. Anbefales!

XOXO

fredag 17. juni 2016

Bøker: Roald Dahls diktsamlinger for barn

Fæle dyr (utgitt 1984, norsk 1986), Revolting Rhymes (utgitt 1982)
Rim og røre (utgitt 1989, norsk 2001)
Forfatter: Roald Dahl (1916-1990)
Originaltitler: Dirty Beasts, Rhyme Stew
Format: Innbundet og hefta, mellom 30 og 72 sider
Forlag: Puffin og Gyldendal

Den norskætta britiske forfatteren Roald Dahl ville fylt 100 år i år, og med fullt av nyutgitte lydbøker hjå Storytel har eg satt i gang eit prosjekt. Roald Dahl har skrevet både for barn og vaksne; skjønnlitteratur og sakprosa. Eg vil i første omgang høyre meg gjennom Storytel og barnebøkene.

Storytel har to av disse diktbøkene, men dikt passer best i skrevet form syns eg. Då eg var på Time bibliotek i går fant eg disse tre pluss den siste barneboka eg ikkje har høyrt. Alle tre er korte og greie, morsomme som bare Roald Dahl får til, og eg skriver litt om kvar bok.

I Revolting Rhymes har Roald Dahl skrevet om eventyra Cinderella, Jack and the Beanstalk, Snow-White and the Seven Dwarfs, Goldilocks and the Three Bears, Little Red Riding Hood and the Wolf og The Three Little Pigs. Mindre 'og dei levde lykkelig alle sine dager' og meir groteske handlinger og dyr som eter prinsesser. Gullhår blir gradert til ein simpel innbrudstjuv og Rødhette eter ulven både i sitt eige eventyr og i eventyret om grisene. Herleg Roald Dahl-sk!

I Rim og røre er det både omforma eventyr og små rim. Skilpadden og haren har fått ny handling med ei rotte involvert, i Keiserens nye klær fryser keiseren rompa av seg på skitur, Ali Baba sjekker inn på Ritz og Hans og Grete dytter som vanleg heksa/snill gammel kone inn i peisen. Festleg lesing ein søndag formiddag.

I Fæle dyr handler det nettopp om fæle dyr der grisen eter bonden sin for han har skjønt meininga med livet sitt, krokodillen, piggsvinet, skorpionen og løva er alle på sitt vis fæle, og det er lengre historier om ein maursluker og ein tryllefrosk. Meget festleg!

Søndag formiddag vart mykje kjekkere med disse bøkene på verandabordet. Anbefales både for barn og vaksne!

XOXO

tirsdag 14. juni 2016

Tematysdag #14: Å velge ut bøker

Kjelde: Pinterest
For ein bokelskar fins det millioner av bøker som kan lesas. Kan du i tillegg lese på meir enn morsmålet ditt har du endå fleire alternativ og mine bokhyller bugner av bøker på norsk og engelsk, med eit par svenske/danske bøker innimellom. Som alle bokelskere har eg favorittsjangre, og det er ingenting eg liker betre enn å sette meg ned med ei bok skrevet på 1800-talet eller ein god krim. Akkurat nå er det Arthur Conan Doyle, Agatha Christie og Leo Tolstoy som ligger øverst på nattbordet, men sanninga er at eg er ganske altetande.

Så lenge historien er god, karakterane interessante og det går framover dykker eg med hud og hår og kjem sliten ut etter siste side er vendt. Det har hendt at eg har blitt liggande til langt på natt fordi det simpelthen er umogleg å legge frå seg boka.

På den andre sida er det enkelte bøker eg omtrent ikkje rører. Dystopi er ein av dei sjølv om eg har lest litt Margaret Atwood. Då eg las H.G. Wells og Douglas Adams var eg overlukkeleg då eg endeleg kunne legge dei vekk, men tanken er og å utfordre seg sjølv. Den japanske forfattaren Haruki Murakami har sagt (og det er fritt oversatt): "Les ein det same som alle andre kan ein kun tenke som alle andre."

Ei bølge av erotisk eskorteporno skyller over landet, og medan fleire bokbloggere leser og forkaster, betaler forlaget for positiv omtale hjå rosabloggerne. Eg har sjølv lest første månad, men når plottet er det same i 11 månader til daler min interesse drastisk. Likevel ligger boka øverst på salgslistene. Viss eit besøk i ein bokhandel kan føre til fleire besøk og muligens litt tyngre litteratur etter kvart så er det flott, og viss eskorteporno er det einaste som blir lest av eitt menneske på eitt år så javel. Eg vel framleis den gode historien, dei interessante karakterene og ligge-til-langt-på-natta-lesing, så kan andre gjere som dei vil.

Kva gjer at du vel ei bok?

XOXO

PS. Erotikk fins i fleire bøker enn Audrey Carlans. I dei eg har lese er den bare meir skjult under den gode historien og dei interessante karakterene.