3 x Penguin Little Black Classics | Gogol, Pepys og Wharton

#46 The Nose er ein absurd og satirisk historie om ein mann som vakner opp ein dag utan nase. Den andre historien The Carriage er ein like absurd og morosam historie. Den ukrainske forfatteren Nikolai Gogol skreiv fleire gode historier, blant anna romanen Dead Souls. The Nose las eg første gong i 2016, og saman med sistnemnte roman har dei fått plass på 1001 bøker-lista.

#47 The Great Fire of London er engelske Samuel Pepys utdrag av dagboksnotater frå bybrannen i London i september 1666. Notatene var opprinneleg skrevet i kode, og i dag er Pepys best kjent for sine dagbøker. Eg siterer frå Pepys Goodreads-biografi: "The detailed private diary he kept during 1660–1669 was first published in the nineteenth century, and is one of the most important primary sources for the English Restoration period. It provides a combination of personal revelation and eyewitness accounts of great events, such as the Great Plague of London, the Second Dutch War and the Great Fire of London."

#48 The Reckoning  er to historier frå amerikanske Edith Wharton. The Reckoning tar for seg ukonvensjonelle ekteskap medan Mrs Manstey's View handler om ei einsam enke. Dette er gode kvinneportretter, og Whartons påfølgende romaner er ikkje dårlegare.

XOXO

| Forfattere: Nikolai Gogol, Samuel Pepys og Edith Wharton | Utgitt: 1836, 1669, 1891, 1902 | Format: Hefta, ca 50 sider | Forlag: Penguin Classics | 

Bok: "The House of Mirth"

Forfatter: Edith Wharton (1862-1937)
Utgitt: 1905
Min utgåve: 2006
Format: Lydbok frå Storytel, lest av Anna Fields, 13t39min6sek
Forlag: Blackstone Audio
Mål/utfordringar: 1001 bøker, Off the shelf, Back to the Classics

Eg har tidlegare dette året lest Edith Whartons Ethan Frome. Den har eit førsteklasses språk og vanskeleg å gløyme. The House of Mirth er på Back to the Classics-utfordringa i kategorien A 20th Century Classic, og er den femte boka eg les i utfordringa så langt i år.

The House of Mirth handler om den unge Lily Bart, ei jente frå overklassen i New York City, men har dessverre ikkje for mykje penger. Faktum er at ho har ingenting. Ho er oppdratt til å bli hustru for ein rik mann, men ingen har så langt fridd. Det mangler ikkje på beilere, og romanen byrjer med eit besøk hjå Lawrence Selden, ein mann Lily har romantiske kjensler for. Ein annan ho kunne ha gifta seg med ender opp med å gifte seg innenfor den sosiale sirkelen så var det toget gått.

Romanen handler i bunn og grunn om Lilys liv, om hennar pengeproblemer, kjærleiksproblem og reisene hennar. Om ho ikkje har pengar så reiser ho ein del i løpet av ca 300 sider for når ein blir invitert på reise så betaler ein ingenting. Ein gammal flamme dukker opp, ein jøde ved namn Simon Rosedale, og han vil rette opp i uføret Lily har satt seg i. Ho nekter derimot å møte nokre krav han setter, og han er ute av dansen. Det er ikkje så lett å vera Lily Bart, og romanen er på mange måter eit satirisk blikk på den amerikanske overklassen. Dei som har penger har det fantastisk (om enn kjedeleg sidan det er elskere i biletet) og dei fattige, men høgt sosialt utdanna har det vanskeleg.

The House of Mirth er ingen solskinnshistorie, men ein interessant klassiker som kan vera eit motstykke til dei britiske klassikerne der alt som regel ender godt. Den er til tider rå, og det er ikkje så hyggeleg å høyre at Lily har det vanskeleg. Eg har den i bokhylla, men har høyrt den på lydbok, og det er ingenting å utsette på verken det skrevne eller munnlege språket. Nå har eg lest to romaner av Edith Wharton og lurer litt på om ho skreiv lukkelege slutter på sine historier. Tiden vil vise!

XOXO

Bok: "Ethan Frome"

Forfatter: Edith Wharton (1862-1937)
Utgitt: 1911
Min utgåve: 2009
Format: Heftet, 99 sider
Forlag: Penguin Deluxe
Mål/utfordringar: 1001 bøker, Off the shelf, Back to the Classics

Eg har ikkje mindre enn fire bøker av den amerikanske forfatteren Edith Wharton i bokhylla, og Ethan Frome er mi første Wharton-bok. Wharton har ikkje mindre enn seks bøker på 1001-lista, og eg har allereie planlagt ei til dette året i Classics-utfordringa. Ethan Frome er mitt val til Classic with a Person's Name in the Title, og eg må seie at det er ikkje ofte eg får trippelkryss for ei bok.

Ethan Frome blir fortalt av ein ukjent mannleg forteljar som blir kjent med Frome fordi han trenger skyss. Handlinga føregår i ein oppdikta by i New England der Frome bur på sin heimegard. Ethan Frome er ein mann som hadde draumer og ting han ville gjera med livet sitt, istaden blir han sitjande fast på garden sin. Då me treffer Ethan Frome er han sky og tilbaketrukket, og vår forteljar vil gjerne vite meir om den mystiske Frome. Det blir fortalt om ein "smash-up" tjuefire år tidlegare, og då forteljaren vår må tilbringe ei natt i Frome-huset på grunn av ein vinterstorm lærer han Frome-hushaldet å kjenne på godt og vondt.

Etter eit ulukkeleg sju års ekteskap med Zenobia (Zeena) ser endeleg Ethan Frome eit lys i tunnelen. Zeena er sjukeleg, og prøver stadig vekk nye medisiner og doktorer for å bli betre. Det heile ender som regel med at Ethan må ut med ein sum penger for ulike remedier, og det held hardt fleire gonger då det ikkje er så mykje inntekter. Eitt år tidlegare flytta Zeenas slektning, Mattie Silver, inn i Frome-huset for å hjelpe til, og Ethan nærer etterkvart sterke kjensler for den unge jenta. Zeena er klar over disse kjenslene, og naturleg nok er ho ikkje glad for dei. Då Zeena reiser vekk i to dager for å treffe ein ny doktor ser Ethan fram til ein kveld i ensomhet med Mattie. Ingenting om kjensler blir derimot sagt denne kvelden, og då Zeena kjem heim har ho hyrt ei ny jente som skal ta seg av huset og den sjukelege Zeena. Ei av favorittskålene til Zeena vart knust då ho var vekkreist og det setter fyr i hennar besluttsomhet om å bli kvitt Mattie snarast mogleg.

Ethan er i tanker om å rømme med Mattie, men til slutt insisterer han på å sjølv køyre ho til togstasjonen. Dette er truleg fyrste gong på lang tid han går imot si hustrus ynskje om at han skal halde seg heime. På veg til togstasjonen stanser dei på ein bakketopp dei hadde ein gong tenkt å ake i, og bestemmer seg for å gjera det til tross for alle trea. Etter fyrste turen ned foreslår Mattie at dei skal køyre rett i eit tre så får dei dei siste øyeblikka ilag. Ethan ombestemmer seg i siste sekund, men det går likevel gale, og det blir kjent som "smash-up". I siste kapittel er me tilbake i Frome-huset med vår mannlege forteljar, og det er absolutt ikkje eit lystig hus.

Mitt fyrste møte med Edith Wharton er ikkje eit hyggeleg eit, men heller ei bok om ulukkeleg kjærleik og depresjon. På Goodreads er det delte meiningar om boka, men til tross for den dystre sinnsstemninga er språket førsteklasses, og den har det eg vil ha av ein klassikar: Den er ikkje lett å gløyme! Under 100 sider er ikkje mykje, men Ethan Frome rommer enormt mykje på dei få sidene. Anbefales!

XOXO