Bok: "Vintersolverv"

Nogen gonger plukker du med deg ei bok som du bruker år og dag på å lese, og kvar gong du tar den fram for å lese nogen sider, så angre du med det sama du blar opp til der du har komt. Andre gonger klare du omtrent ikkje å legga boka frå deg:) Rosamunde Pilchers "Vintersolverv" er ei slik bok! Begynnelsen var litt tung, men resten gjekk som i ein røyk.

"Vintersolverv" handler om Elfrida Phipps som, etter mange års omflakkende liv, har slått seg ner i ein liten landsby i Hampshire. Her treffer ho mange koselige mennesker som ho blir raskt venner med, og me får vera med henne når ho besøker ein fetter i Cornwall. Etter at ho kjem tilbake til den vesle landsbyen sin har det skjedd ein plutselig tragedie, og Elfrida flykter. Eit kråkeslott av eit hus i Skottland blir ein fin tilfluktsplass. Etterkvart blir huset raskt ein heim for ein underlig samling mennesker, med julen like om hjørnet. Det blir ein annleis og magisk jul, som ingen av karakterene ville ha opplevd utan dei andre i huset.

Boka var rett og slett nydelig! Eg hadde store vansker med å legge ho frå meg eit par gonger, fordi det betydde at eg måtte forlate den herlige stemningen i boka. I forhold til andre bøker er "Vintersolverv" oppdelt i kapitler der namnet på den karakteren kapitlet handler om er kapittelnamnet. Det var veldig interessant, fordi du slepp den hoppinga frå karakter til karakter. Og eg syns det var storarta!

XOXO

Bok: "Reisen hjem"

Boklesing er kjent for å vera søvnframkallande. Eg har erfart at stirring i taket hjelpe ikkje, men for meg hjelpe ikkje bøkene heller på søvnen:p Dei siste 100-150 siene i Rosamunde Pilchers "Veien hjem" leste eg på eit par timer, og det vart litt seint før eg fant sengå i dag morges. Når eg først begynte på boka så tenkte eg at dette kom til å ta lang tid. Det var ei utslitt og godt brukt pocketbok men sider tynne som bibelark og galas lita skrift. Men dengang ei! Historien er fortalt på ein lettfattelig måte, og starter på midten av 30-talet. Me møter Judith Dunbar som skal begynne på kostskole fordi mora og lillesystera Jess skal reise til Judiths far i Colombo. Årene på kostskolen blir gode år, og ikkje minst fordi Judith raskt blir venninne med Loveday Carey-Lewis, og er ofte heime hjå ho i herskapshuset. Det blir Judiths heim og tilfluktssted. Etterkvart bryter krigen ut, og det ene med det andre skjer (vil ikkje fortelja for mykje) og som tittelen seier: Judith finne veien heim!

Rosamunde Pilcher har i mange år vore eit namn i mors bokhylle. Men så var eg innom Platekompaniet og der hadde de 4 av Rosamunde Pilchers filmatiseringer på forhåndssalg. Eg vart øyeblikkelig interessert fordi eg liker veldig godt filmatiseringer av bøker fordi det gjer meg ein mulighet til å forstå litt meir av historien og få eit bilete av den:) Søstra mi seier alltid at bilder er best i hovudet, men for meg er dei best på film:) Så nå må eg lese 3 til av Rosamunde Pilchers bøker før filmane kjem ut. Trur det var i slutten av denne månaden, så me får sjå kor langt eg kjem:) Nå er det krim for alle pengane. Skal ta toget til Oslo i slutten av vegå så då må eg ha noge lesestoff:) Ha ein fin dag!

XOXO