"Gjestene" av Agnes Ravatn

Agnes Ravatn (f. 1983) er norsk forfatter og skribent. Ho har fleire romaner og essay-samlinger på samvittigheten, og fleire bokpriser. Gjestene er hennar sjette roman.

I Gjestene møter me juristen Karin som saman med ektemannen Kai har fått låne ei arkitektteikna hytte ved Oslofjorden. Eigaren er ei tidlegare skulevenninne av Karin. Karin føler ho alltid kjem til kort i livet og spesielt samanlikna med skulevenninna, og då hyttenaboen er forfatter Per Sinding dikter Karin opp ei historie om seg sjølv. Kai må bare følge etter, og snart er løgnene så innvikla at det virker vanskeleg å kome utav dei.

Då det vart annonsert at Agnes Ravatn skulle kome ut med ny roman vart fallhøgda stor. Eg har alt Ravatn har skrevet i bokhylla, og er stor fan. Så korleis skrive om ei bok som alle andre enn deg hyller opp i skyene? For sanninga er at Gjestene er ikkje mi type bok i det heile tatt. Eg likte ikkje hovudpersonane, eg syns Karin var sytete og ugrei, den stakkars mannen hennar gjer sitt aller beste og er positiviteten sjølv. Og kvifor kome opp med ein haug med løgner overfor hyttenaboene som garantert har møtt eigaren? Er det så galt å vera jurist og snekker i møte med eit forfattarpar? Me har vel alle hatt den skulevenninna som ein eigentleg ikkje liker, og framleis ikkje liker i vaksen alder, men det er mange måter å vera direkte sjalu på. Her syns eg ikkje det fungerer, eg tar rett og slett ikkje humoren i boka. Vil eg anbefale den? Joda, for den er godt skrevet og den er på nynorsk, og ein kan ikkje like alt. Her var rett og slett fallhøgda meget stor.

XOXO

| Forfatter: Agnes Ravatn | Utgitt: 2022 | Format: Innbundet, 176 sider | Forlag: Samlaget |

Bok: "Dei sju dørene" av Agnes Ravatn

Den norske forfatteren Agnes Ravatn (f. 1983) har gitt ut fleire kritikerroste bøker, blant anna romanen Fugletribunalet (2013). Ravatn seiler opp som ein av mine norske favoritter, og Dei sju dørene er den tredje romanen hennar.

I Dei sju dørene møter me litteraturprofessor Nina Wisløff som er i ei brytingstid. Jobben hennar er på gyngande grunn når det gjelder relevans, og huset hennar skal snart bli erstatta av ein veg. Mannen hennar er ein travel helsebyråd og forholdet til legedottera er ikkje det beste. I ein debatt om litteraturvitere trengs bryter Nina ut at litteraturvitere burde jobbe i politiet, og avisoppslaga er ikkje få. Dottera, Ingeborg, er gravid med sitt andre barn og trenger større plass å bu. Nina og mannen har eit eldre hus som dei leiger ut, og Ingeborg foreslår straks at dei skal sjå på huset. Ingeborg er ikkje den som er redd for å trø folk på tærne og den stakkars leigebuaren har lite å stille opp med då Ingeborg strener inn i huset. Så forsvinner Mari, og jakten er i gang. Då politiets etterforskning stopper opp tar Nina saken i eigne hender. Alt dette og meir til blir til ein urovekkande roman om familiehemmeligheter, farleg nysgjerrighet og jakten på det ein trur stemmer.

Eg har alt Ravatn har skrevet i bokhylla, og liker veldig godt alt som er skrevet i hennar penn. Dei sju dørene er spekka av litteratur og kultur, men med innslag av krim kan alle lese denne. Den er vittig og skarp, samstundes som den er sart og mørk. For korleis går det med Ninas etterforskning? Og med leigebuaren? Kven har dei største hemmelighetene, og kva har metoo i denne romanen å gjera? Varmt anbefalt!

| Utgitt: 2019 | Format: Innbundet, 250 sider | Forlag: Samlaget | Kjelde: Leseeksemplar fått frå forlaget, papirbok kjøpt sjølv hjå Norli Stavanger

XOXO

Bok: "Verda er ein skandale"

Forfatter: Agnes Ravatn (f. 1983)
Utgitt: 2017
Format: Innbundet, 95 sider
Forlag: Samlaget

Den norske forfatteren Agnes Ravatn hausta gode kritikker og vann blant anna Bokbloggerprisen 2013 i romanklassen for Fugletribunalet. Ho har gitt ut fleire bøker i både roman- og sakprosaklassen, og er i følge forlaget "kjend for si særeigne, vittige stemme og sitt skarpe blikk for menneskeleg svakheit." (sitatet er henta frå følgeseddelen til boka)

Verda er ein skandale er ei samling reisebrev frå då Agnes Ravatn tok med seg mann og barn og flytta frå hovudstaden og til Valevåg i permisjonstida. Svigerfamilien hadde eit småbruk som ikkje var i bruk, og med litt oppussing vart det ein fin bustad for ein liten familie. Eg hadde høge forventningar til denne samlinga og det vart innfridd. Ravatn skriver ærleg og med ein god dose skarp humor om livet utan Internett, om den perfekte pennen, om fisking, om hvordan lage knekkebrød og om ein handletur til Haugesund. Samlinga er lest i eit jafs, også tar ein små munnfuller etterpå av det ein likte best. Festlig og humoristisk ein grå laurdag i september.

Takk til Samlaget for leseeksemplar!

XOXO