Utgitt: 2015
Forlag: Doubleday
Anna: Lånt papirbok, innbundet, 720 sider
Den amerikanske forfatteren Hanya Yanagihara debuterte i 2013 med The People in the Trees. Min utgåve står ulest i bokhylla, men dei som har lest den meiner at den er veldig god, og syns det er synd at den ikkje var med i kampen om prestisjetunge priser. Då Bookers longlist vart publisert eksploderte Goodreads-feeden min, og plutseleg las "alle" Yanagiharas andre bok, A Little Life. 15. september kan Yanagihara bli ståande på shortlist til Booker-prisen.
A Little Life handler om kameratflokken Malcolm, Jude, JB og Willem. Dei har ambisjoner om å få til noko stort i verda, og har flytta til New York. Malcolm vil bli arkitekt, Jude er advokat, JB har store malerplaner og Willem vil bli skodespelar. Alle fire har familie og fortid, men Jude er den som er mest mystisk. Han snakker ikkje mykje om fortida og hvertfall ikkje om familien. Vennskapet mellom dei fire er sterkt på tross av lite penger, og den tilbakeholdne Jude er vennskapets knutepunkt. Utover i boka får me vite meir om Judes tragiske fortid, og årsaken til kvifor han er den han er. Livet er til tider blodig urettferdig, men for nokon tar det aldri slutt. Slik er det for Jude.
Då eg starta med denne boka var det allereie fleire som var ferdige, og alle kunne fortelje om 720 sider med tårer og hulking, og her sitter eg med ferdiglest bok og ikkje ei tåre. Likevel er sinne og ei kjensle, og den har eg kjent på. Boka er umåteleg sterk og solid skrevet, og elendigheten for Jude tar på ein måte aldri slutt. Det er vanskeleg for meg å skrive om denne boka, fordi det blir ikkje godt nok. Yanagihara har hatt hovudet på rett plass under skrivinga, og den hopper og danser mellom fortid og nåtid, og eg er sikker på at det er ein plan innimellom som eg ikkje har funnet. A Little Life er noko av det beste eg har lest på veldig lang tid, og eg håper den kjem på shortlist.
XOXO
Andre anmeldelser: Anne Nikoline, Linn, Monika og Stine.
